"Yapı.
" Kelimesi için arama sonuçları
Yapı.
(Felsefe Sözlüğü) :
(Os. Bina, Fr. Structure). Parçalarının somut bağımlılığı olan bütün... Bütünle parça'nın karşılıklı ilişkilerinin hikâyesi pek eskidir ve Aristoteles'e kadar iner. Felsefe sorunlarından çoğunun ilk sistematik düşünürü olan antik çağın bu önemli düşünürü de bütünün, parçaların yalın bir toplamından farklı olduğunu ileri sürmüştür. Ne var ki yüzyıllardan beri soyutladığı parçalarla uğraşan ve bütünü bu parçaların bir toplamı sayan metafizik düşünce, bütünün önemini yakın bir tarihten beri sezmeye başlamıştır. Fransız düşünürü Emile Brehier'ye (1876-1952) göre düşünce, XIX. yüzyıldan beri, bütünleme doğrultusuna yönelmiştir. Hangi alanda olursa olsun, bilim ya da felsefe ve ruhçuluk ya da özdekçilik, bütün düşünce çeşitlerinin ortak bir karakteri belirmektedir. Bu karakter de "parçaya nispetle bütün'ü, unsura nispetle yapı'yı" öngören bir karakterdi. Bu karakter, bölük pörçük görüşlerden topyekûn görüş'e geçiş eğilimini belirtmektedir... Bhehier'nin metafizik düşünme yöntemiyle sezmeye başladığı bu gerçek, metafizik dünya görüşünün soyutçuluğundan diyalektik dünya görüşünün somutçuluğuna geçişi açıklar. Metafizik dünya görüşü soyutladığı unsurları bağımsız birer değer olarak görürdü, diyalektik dünya görüşüyse unsurları somut bütün yapı'nın (strüktür) değerine varmak içien incelemektedir... Yapı kavramı, idealist alanda, özellikle dili bir işaretler sistemi olarak inceleyen yapısalcılık (Fr. Structuralisme) anlayışışle önem kazanmıştır. Ruhbilinde biçimci ruhbilim (Gestalt ruhbilimi) dil alanından aktardığı bu anlayışı ruhsal yapıya uygulamaya çalışmaktadır. Ekonomi alanında bütünlükleri ele alan makro-ekonomi anlayışı da aynı yoldadır. bkz. Biçimci Ruhbilim, Somut, Soyut, Tümel, Eytişim Yöntemi.