"

İMÂM

" Kelimesi için arama sonuçları
İslami Terimler Sözlüğü

İMÂM-I AHMED BİN HANBEL (İsim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Ehl-i sünnetin (Peygamber efendimiz ve arkadaşlarının yolunda olanların) amelde dört hakmezhebinden biri olan Hanbelî mezhebinin reîsi.Künyesi, Ebû Abdullah'tır. 780 (H. 164)'de Bağdâd'da doğdu. 855 (H. 241) senesinde birCumâ günü Bağdâd'da vefât etti. İlim öğrenmek için birçok İslâm beldesini dolaştı. Çok sayıdatalebe yetiştirdi.Ahmed bin Hanbel hiçbir zaman, insanların daldığı dünyâ işlerine dalmazdı. Ancak ilimdenbahis açılınca konuşurdu. (Ebû Dâvûd Sicistânî)Ahmed bin Hanbel, her hayrı kendisinde toplamıştı. Çok âlim gördüm, fakat ilimde, verâda(şüphelilerden kaçmada) ve zühdde (dünyâya rağbet etmemede) Ahmed bin Hanbel pekyüksek idi. (Menha bin Yahyâ)Ahmed bin Hanbel'in işi, hep âhiretle ilgili idi. Dünyâ menfaatleri ona yöneldi, fakat o kabûletmeyip geri çevirirdi. (Nadr bin Ali)
İslami Terimler Sözlüğü

İMÂM-I AHMED BİN HANBEL

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Ehl-i sünnetin (Peygamber efendimiz ve arkadaşlarının yolunda olanların) amelde dört hak mezhebinden biri olan Hanbelî mezhebinin reîsi. Künyesi, Ebû Abdullah'tır. 780 (H. 164)'de Bağdâd'da doğdu. 855 (H. 241) senesinde bir Cumâ günü Bağdâd'da vefât etti. İlim öğrenmek için birçok İslâm beldesini dolaştı. Çok sayıda talebe yetiştirdi. Ahmed bin Hanbel hiçbir zaman, insanların daldığı dünyâ işlerine dalmazdı. Ancak ilimden bahis açılınca konuşurdu. (Ebû Dâvûd Sicistânî) Ahmed bin Hanbel, her hayrı kendisinde toplamıştı. Çok âlim gördüm, fakat ilimde, verâda (şüphelilerden kaçmada) ve zühdde (dünyâya rağbet etmemede) Ahmed bin Hanbel pek yüksek idi. (Menha bin Yahyâ) Ahmed bin Hanbel'in işi, hep âhiretle ilgili idi. Dünyâ menfaatleri ona yöneldi, fakat o kabûl etmeyip geri çevirirdi. (Nadr bin Ali)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I ALİ (R.A.) (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Ali-ül Murtaza)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I ALİ NAKİ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 212-254) Eimme-i İsnâ Aşer'den onuncu zât olup, manevi büyük nüfuz ve takva sahibi, ehl-i kemal bir zâttır. Ali İbn-i Muhammed Hâdi diye de bilinir. (R.A.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I ALİ RIZA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 153 de Medine-i Münevvere'de doğmuştur.) Eimme-i İsnâ Aşer'in yedincisidir. İmam-ı Musa Kâzım'ın oğludur. Tus; yani Meşhed'de medfun olup kabri ziyaretgâhtır. (R.A.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I BEYHAKÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Beyhaki)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I BUHARÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Buhari.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I BUSİRÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Mi: 1213-1295) İmam-ı Muhammed bin Said "Busayrî" diye bilinir. Kaside-i Bür'e ve Hemziyesi ile meşhur üstün bir İslâm şâiridir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I CA'FER-İ SÂDIK (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 83-148) Hazret-i Ali'nin (R.A.) torununun torunudur. Medine-i Münevvere'de yaşamıştır. Annesi, Hazret-i Ebu Bekir'in soyundandır. Mânevi nüfuzu çok ileri idi, dine büyük hizmetleri görüldü. Demiştir ki: "Kim nefsi için nefsi ile mücâhede ederse, keramete kavuşur, kim de Allah için nefsi ile mücâhede ederse, Allah'a kavuşur." Eimme-i İsnâ Aşerin altıncısıdır. (K.S.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I EBU YUSUF (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 113-182) İmam-ı A'zam'ın fıkha dair eserlerini te'lif etmiştir. Fıkıh sahasının büyük imamlarındandır. Dedesi Sahabe-i Kiramdan Sa'd'dır. (R.A.) İmam-ı Muhammed'le ikisine Fıkıh kitablarında "İmameyn" denir. (K.S.)