İŞARAT-ÜL İ'CAZ Fİ MEZAN-İL ÎCAZ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Îcaz zannolunan yerlerdeki i'caza işaretler. * Risale-i Nur Külliyatından bir kitap ismidir.

ISARE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çadır kazığı. * Çadır ipi.

İSARE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Koparmak, kaldırmak. * Tozu havaya kaldırmak.

ISARET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Meylettirmek, eğmek.

İŞARET (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir şeyi bir vasıta ile (el, göz, kaş veya parmakla) göstererek bildirmek. * Nişan, alâmet, belli bir iz. * Ist: Doğrudan doğruya olmadan, hatırlatma suretiyle verilen emir. (Münasebat-ı tevafukiye eğer taaddüt etse ve ayrı ayrı cihetinden bir hâdiseye muvafık gelse, hem bilhassa makama mutabık, hem bilhassa kelâmın mânâsına muvafık ve müeyyid olsa, o muvafakat o vakit işaret derecesine çıkar. Evet muzaaf münasebet, işarettir. M.)

İŞARET-İ ÂLİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tar: Şeyh-ül islâm, defterdar ve yeniçeri ağası gibi maiyyet memurlarından biri tarafından yazılan takrir veya ilam üzerine sadrazamın kabul veya red şeklinde yazdığı yazı. * Sadaret makamından çıkan emirler.

İSAS (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çok sık ve uzun saç veya bitki.

İSASE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zenginlik, servet. * Göz ucuyla bakma. * Cemiyet, topluluk.

ISATA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Seslenme, ses çıkarma.

İSAVE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Gammazlık, ağız karalığı.