iklim (İsim)
(Türkçe - Fransızca Sözlük) :
climat

iklim (İsim)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
s Klima.

iklim (İsim)
(Türkçe - İspanyolca Sözlük) :
clima

iklim (İsim)
(Türkçe - Kürtçe Sözlük) :
rêba, suruşt.

İKLİM (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Bir bölgenin ortalama hava şartlarıyla beliren hali: Sıcak iklim. 2 Ülke, diyar: Yedi iklim dört köşeden. 3. mec. Manevi çevre, ortam: Zengin bir ruh iklimine sahipti.

IKLİM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir yerin hava şartları. Memleket. Küre-i arzın kıt'a ve her bir memleketi.

İKLİM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Iklim)

İKLİM (İsim)
(İsimler Sözlüğü) :
Erkek ismi.Bir bölgenin hava koşullarıyla beliren durumu

İKLİM (İsim)
(Meteoroloji Sözlüğü) :
(CLIMATE) [i]Bir bölgeyi tanımlamada kullanılan, mevsimsel hava olayları ve günlük ortalamaların tanımları ve tarihi kayıtları. 50 - 60 yılı içeren istatistikler. Meteorolojideki kullanımıyla iklim; dünya üzerindeki bir bölge veya yerin, o yerin özelliklerini belirtir şekilde, uzun bir dönemde, atmosferik koşulların ve meteorolojik elemanların ekstrem ve ortalamalarının tamamıdır, toplamıdır. Bu elemanlar: radyasyonu da içeren sıcaklık, yağış ile bulutluluğu da içeren nem, fırtınaları da içeren rüzgar, basınç, buharlaşma ve atmosferde gerçekleşen kimyasal, optik ve elektriksel olaylardır. Bu elemanların her birisine de iklim elemanı adı verilir.

iklim (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
1. climate. 2. region. e alışma acclimation. e alıştırma acclimatization. kuşağı/bölgesi climatic zone.