"

HİCAB

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Perde. Örtü. Hâil. * Utanma. Kendini kusurlu bilip insanlar arasından çekilmek. * Men'etmek. * Allah ile kul arasındaki perde. * Setretmek. Gizlemek.
İslami Terimler Sözlüğü

HİCÂB (İsim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Örtü, perde, avret yerlerini örtme, örtünme. (Bkz. Setr-i Avret)Setr-i avret denilince, her ne kadar kadınların hicâbı anlaşılıyorsa da, kelime, mânâ vemefhum olarak erkek ve kadınların örtmeleri gereken yerlerini örtünmelerini içine almaktadır.(Muhammed Mensûr ez-Zemân)
İslami Terimler Sözlüğü

HİCÂB

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Örtü, perde, avret yerlerini örtme, örtünme. (Bkz. Setr-i Avret) Setr-i avret denilince, her ne kadar kadınların hicâbı anlaşılıyorsa da, kelime, mânâ ve mefhum olarak erkek ve kadınların örtmeleri gereken yerlerini örtünmelerini içine almaktadır. (Muhammed Mensûr ez-Zemân)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-AVER (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Hicab verici, utandırıcı.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-I ÇİHRE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yüz örtüsü.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-I EBR (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bulut perdesi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-I HÂCİZ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hicab-ı sadr) Tıb: Göğüs ile karın uzuvlarını birbirinden ayıran perde, zar. Diyafram.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-I KALB (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kalbin boşlukları arasındaki zarların her biri.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-I MEŞİMÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Rahim zarı. Ana rahminde cenini saran zar.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

HİCAB-I MÜSTABTIN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tıb: Plevra.