HAMÎD (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
s. Övgü ve teşekküre layık olan.

HAMÎD (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sena edilmeğe, medhedilmeğe elyak olan. Dünya ve âhirette hamd kendisine mahsus olan Allah (C.C.) * Isparta Vilâyetinin Osmanlılar devrindeki adı.

HÂMİD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cenab-ı Hakk'a hamd ü sena eden. Allah'a şükreden. * Hz. Peygamber'in (A.S.M.) isimlerindendir.

HÂMİD (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlâya hamdeden.

HAMÎD (El-Hamîd) (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). Her dilde ve her kalbde övülen.Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki:Şüphesiz Allahü teâlâ ganîdir, hamîddir. (İbrâhim sûresi: 8)El-Hamîd ism-i şerîfini söyliyen, işinde, sözünde ve ahlâkında başkalarının övgüsünükazanır. (Yûsuf Nebhânî)

HAMÎD (El-Hamîd)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). Her dilde ve her kalbde övülen. Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: Şüphesiz Allahü teâlâ ganîdir, hamîddir. (İbrâhim sûresi: 8) El-Hamîd ism-i şerîfini söyliyen, işinde, sözünde ve ahlâkında başkalarının övgüsünü kazanır. (Yûsuf Nebhânî)

HÂMİDE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Uzun müddet geçmesi sebebi ile rengine tegayyür ve siyahlık gelip eskimiş olan. * Nebatsız kuru yer. * Yanmış kül olmuş.

HAMİDEGÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Kamburluk, eğri büğrü olmaklık.

HÂMİDÎN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâmid. C.) Hamdedenler, hâmidler.

HÂMİDÛN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hâmid. C.) Hamdedenler, hâmidler.