"MÜŞTE
" Kelimesi için arama sonuçları
MÜŞTE (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Yumruk, muşta. * Birine vurmak için ele veya parmaklara geçirilen demirden yapılmış âlet. * Kunduracıların deriyi vurarak inceltmekte kullandıkları maden tokmak.
MÜSTE'CEL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Belirli bir vakte kadar geciktirilen. Muayyen bir zamana kadar te'hir edilmiş olan.
MÜSTE'CER (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kira ile tutulmuş olan.
MÜSTE'CERÜN-FİH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kiralama maksadı.
MÜSTE'CİR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ecr. den) İsticar eden, kira ile tutan, kiracı.
MÜSTE'CİR (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Ücret ödeyen.1. Kirâcı.Âcir yâni mal sâhibi, müste'cirden günlük kirâyı her akşam isteyebilir. Kirâya verilen mal,müste'cire teslim edilince, emânet olup, müste'cirin elinde kasdsız telef olunca, ödemez.(Fetâvâ-yı Hindiyye)Hayvan, binmek ve yük taşımak için; elbise, giymek için kirâlanır. Şarta uymayıp, hayvan,ev ve elbise zarar görürse, müste'cir tazmîn eder, öder. Zarar vermeyen şeyleri şart ederse,yapmak lâzım olmaz. Meselâ evde iki üç kişi oturacak denirse, üç, b eş de oturabilir. Hayvana,kamyona konacak eşyânın cinsi değil, ağırlık şart edilir. Fakat zararlı şey yüklenmez. Hayvanı,çekerek veya döğerek sakat ederse öder. (Fetâvâ-yı Hindiyye)2. İşveren.San'at sâhibleri işçilik ücretini müste'cirden alıncaya kadar, eşyâyı vermeyebilir. Eşyâ telefolup, teslim edemezse ücret alamaz. (Fetâvâ-yı Hindiyye)
MÜSTE'CİR
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Ücret ödeyen.
1. Kirâcı.
Âcir yâni mal sâhibi, müste'cirden günlük kirâyı her akşam isteyebilir. Kirâya verilen mal,
müste'cire teslim edilince, emânet olup, müste'cirin elinde kasdsız telef olunca, ödemez. (Fetâvâ-
yı Hindiyye)
Hayvan, binmek ve yük taşımak için; elbise, giymek için kirâlanır. Şarta uymayıp, hayvan, ev
ve elbise zarar görürse, müste'cir tazmîn eder, öder. Zarar vermeyen şeyleri şart ederse, yapmak
lâzım olmaz. Meselâ evde iki üç kişi oturacak denirse, üç, beş de oturabilir. Hayvana, kamyona
konacak eşyânın cinsi değil, ağırlık şart edilir. Fakat zararlı şey yüklenmez. Hayvanı, çekerek
veya döğerek sakat ederse öder. (Fetâvâ-yı Hindiyye)
2. İşveren.
San'at sâhibleri işçilik ücretini müste'cirden alıncaya kadar, eşyâyı vermeyebilir. Eşyâ telef
olup, teslim edemezse ücret alamaz. (Fetâvâ-yı Hindiyye)
MÜSTE'CİREN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kiracı olarak.
MÜSTE'CİRÎN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müste'cir. C.) Kiracılar. * Kira ile tutanlar.
MÜSTE'DÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Birinin zulmüne karşı başka birinden yardım dileyen. * Birini sıkıştırıp malını zorla alan.