SAHIB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yoldaş, yol arkadaşı. *Gözcü. (C.: Sıhab-suhban) (Sahıb'in C: Sahb Sahb'ın C: Eshab-Eshab'ın C: (Esâhıb))

SÂHİB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Sohbet. den) Sohbet edilen kimse. * Bir şeyi koruyan ve ona mâlik olan. * Bir iş yapmış olan. * Bir vasfı olan.

sahıb (İsim)
(Azerice - Türkçe Sözlük) :
sohbet arkadaşı,konusulan arkadaş

SAHİB-FIRAŞ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Hasta. Yatağa düşmüş.

SAHİB-HURUC (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Ayaklanmış, isyân etmiş, âsi. Ayaklanıp isyân ederek idâreyi ele geçirmiş kimse.

SÂHİB-İ ARZ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Devleti temsil eden zât.

SÂHİB-İ HÂNE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ev sâhibi. Sahib-ül beyt.

SÂHİB-İ HAYRÂT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Câmi, yol, çeşme vs. gibi hayırlı işler yapıp bırakmış kimse. Hayrat sâhibi.

SÂHİB-İ HAYRÂT (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Hayırlar sâhibi."İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır" hadîs-i şerîfini kendilerine düstûredinen Osmanlı sultanları, sâhib-i hayrât olarak yaptıkları sayısız vakıflarıyla İslâm âlemini ihyâetmişlerdir. (Osmanlı Târihi Ansiklopedisi)

SÂHİB-İ HAYRÂT
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Hayırlar sâhibi. "İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır" hadîs-i şerîfini kendilerine düstûr edinen Osmanlı sultanları, sâhib-i hayrât olarak yaptıkları sayısız vakıflarıyla İslâm âlemini ihyâ etmişlerdir. (Osmanlı Târihi Ansiklopedisi)