ŞEREF
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Yükseklik, büyüklük, yüksek mertebe. İnsanlar arasında geçerli ve makbûl olma. Cenâb-ı Hakk'a itâat ve yüksek hizmeti ile çok ihsâna mazhâr olma, iftihâr. İnsanların en akıllısı ölümü çok hatırlayandır. Ölümü çok hatırlayan insana, dünyâda şeref, âhirette yüksek dereceler nasîb olur. (Hadîs-i şerîf-Berîka) Allahü teâlâ müslüman yapmakla bizleri şereflendirdi. Allahü teâlânın verdiği bu izzetten bu şereften başka şeref ararsak, Allahü teâlâ bizi yine zelîl eder, her şeyden aşağı eder. (Hazret-i Ömer) İnsanın şerefi ilim ve edeb iledir, mal ve neseb ile değildir. (Hazret-i Ali) Şerefli bir insan olabilmek için; edeb sâhibi olmak, farzları edâ etmek, sâlihlerle sohbet etmek ve fâsıklardan (açıkça günah işleyenlerden) uzak durmak lâzımdır. (Ebü'l Hayr el-Akta) Kaybetti peygamberin âilesi olma şerefini, Kötülerle arkadaşlık ettiği için hazret-i Lût'un eşi, Eshâb-ı Kehf'in köpeği onlarla olunca berâber, Kavuştu haşr olma şerefine mü'minlerle berâber. (Sa'dî Şîrâzî)

şeref tribünü (Sayı)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
e Ehrentribüne.

şeref vermek (İsim)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
Ehre machen.

ŞEREF-BAHŞ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. şereflendiren. şeref veren.

ŞEREF-EFZA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Şeref artıran.

ŞEREF-PEZİR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Şeref ve itibar bulan.

ŞEREF-RESAN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Şeref ulaştıran, şeref eriştiren.

ŞEREF-RİZ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Şeref veren.

ŞEREF-VARİD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Şerefle gelen.

ŞEREF-YAB (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. şeref bulan, şeref kazanan.

SEREF

ŞEREF

şeref tribünü (Sayı)

şeref vermek (İsim)

ŞEREF-BAHŞ (Özel isim)

ŞEREF-EFZA (İsim)

ŞEREF-PEZİR (İsim)

ŞEREF-RESAN (Özel isim)

ŞEREF-RİZ (İsim)

ŞEREF-VARİD (İsim)

ŞEREF-YAB (Özel isim)