bağlamak (Fiil)
(Türkçe - Fransızca Sözlük) :
nouer

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - Fransızca Sözlük) :
relier

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - Fransızca Sözlük) :
attacher

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
binden, zubinden, festbinden, befestigen,festmachen,anmachen, anschliessen, knüpfen, schnüren, anknüpfen, verbinden; bannen, fesseln; klammern.

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - İspanyolca Sözlük) :
anudar

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - İspanyolca Sözlük) :
enlazar

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - İspanyolca Sözlük) :
atar

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - Kürtçe Sözlük) :
girêdan, bestin.

BAĞLAMAK (İsim)
(Rüya Tabirleri Sözlüğü) :
Bir şeyi ya da canlıyı bir yere bağlamak tedbirli olmaya delalet eder. Bir yere bağlandığını görmek kent halkından ise geçici mahkumiyete, kırsal kesimden ise yolculuk ya da gurbete delalet eder.

bağlamak (Fiil)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
1. /ı, a/ to tie (someone, something) to; to bind (someone, something) to; /ı, la/ to tie (someone, something) up (with): Saçını kırmızı kurdeleyle bağladı. She tied up her hair with a red ribbon. 2. /ı/ to tie (one´s shoes, one´s shoelaces, a tie, a ribbon). 3. /ı/ to bandage, bind up (a wound). 4. /ı/ to gird on (one´s sword). 5. /ı/ to tie (something) up in a bundle. 6. /a, ı/ to put (someone) on (a salary); to assign (someone) a regular supply of (rations). 7. /ı/ (for something) to bind, be binding upon (someone). 8. /ı/ to finalize (a business deal); /ı, a/ to draw up or make (a contract) for (a project, an activity): O işi bağladık. We´ve finalized that deal. 9. /ı, a/ to make (someone) devoted to, bind (someone) to. 10. /ı/ to tie (someone) down, limit the scope of (someone´s) activities; to constrain; to fetter. 11. /ı/ to cross (one´s arms). 12. (for a skin) to form (on milk, yogurt); (for ice) to form (on the surface of a body of water); (for a wound) to get (a scab) on it, scab over; (for the chimney of a lamp) to get (sooty): Yoğurt kaymak bağladı. The yogurt´s skinned over. Bu şişeler çok is bağladı. These lamp chimneys have gotten very sooty. 13. /ı/ prov. to block; to dam, dam up; to stop the flow of. 14. /ı/ to shut (a door).