İŞA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ağaç) çiçek açma.

İSA (A.S.) (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Dört büyük peygamberden birisidir. Hakiki Hristiyanlık dininin peygamberidir. Kur'an-ı Kerim'de meziyet ve senası geçmektedir. İncil, mukaddes kitabıdır. Vahiy ile kendine gönderilmiştir. Ancak kendisinden sonra Havarileri tarafından yazılmıştır.(İncil'in bir yerinde İsa (A.S.) demiş: "Ben gideceğim; tâ dünyanın reisi gelsin." Acaba Hz. İsa (A.S.)'dan sonra dünyanın reisi olacak ve hak ve bâtılı fark ve temyiz edip Hz. İsa'nın (A.S.) yerinde insanları irşad edecek, Resul-i Ekrem'den (A.S.M.) başka kim gelmiştir? Demek Hz. İsa (A.S.), ümmetine dâima müjde ediyor ve haber veriyor ki: Birisi gelecek; bana ihtiyaç kalmayacak, ben onun bir mukaddemesiyim ve müjdecisiyim. M.)

IŞÂ' (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yatsı zamanı. Akşam ile yatsı namazı arasındaki vakit. * Güneş batmasından ertesi günü fecre kadar olan zaman.

İSA' (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Teselli verip sabra irşad etmek.

İŞA' (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Işa)

İŞA'-İ EŞCAR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ağaçların çiçek açması.

İŞAA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir haberi yaymak, duyurmak. Bir şeyin şuyuuna, yayılmasına sebeb olmak.

IŞÂÂN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Akşam ile yatsı.

İŞAAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(İşâa. C.) Haber yaymalar.

İŞAAT-I KÂZİBANE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kötü niyetlerle yalan haberler yayma.