AYN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: A'yan-A'yun-Uyûn) Göz. * Pınar, kaynak. Çeşme. * Tıpkısı, tâ kendisi. * Zât. * Eşyanın hakikatı. * Kavmin şereflisi. * Diz. * Altın. * Nazar değme. * Casus. * Her şeyin en iyisi. * Muayene etmek.

AYN-EL YAKÎN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ayn-ül yakîn) Göz ile görür derecede görerek, müşâhede ederek bilmek. (Bak: Yakîn)(İman-ı tahkikîde pek çok meratib var. O mertebelerden ilm-el yakîn mertebesi çok bürhanların kuvvetleriyle binler şüphelere karşı dayanır. Halbuki taklidî iman ise bir şüpheye karşı bazan mağlup olur. Hem iman-ı tahkikînin bir mertebesi de, ayn-el yakîn derecesidir ki, çok mertebeleri var. Belki Esma-i İlâhiye adedince tezahür dereceleri var. Bütün kâinatı bir Kur'an gibi okuyabilecek derecesine gelir. Ve bir mertebesi de, hakk-al yakîndir ki, onun da çok mertebeleri var. Böyle imanlı zatlara şübehat orduları hücum da etse, bir halt edemez. R.N.)

AYN-İ VÂHİD (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tek gözlü.

AYN-ÜL HAYAT (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hayatın tâ kendisi.

AYN-ÜL KITR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bakır kaynağı.

AYN-ÜL LİKA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İstenilen kavuşma ve sevilenin tâ kendisi.

AYN-ÜR RIZÂ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Rıza gözü. Kusuru görmeden bakan muhabbet gözü.

AYN-ÜS SEVR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Boğa gözü. * Koz: Semânın kuzey yarım küresinde bulunan boğa burcunun en parlak yıldızı.

AYN-ÜS SUHT (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kızgınlık ile bakış, hiddet gözü.

AYNA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: În) Gözü güzel ve iri olan.