BEŞE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Atmaca kuşu.

BESEK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Besdek) f. Esneme. * Harman yerinde toplanılarak demet yapılan arpa ve buğdaylar.

BEŞEL (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İki kimsenin birbiriyle tutuşması. İki şeyin birbirine sarılması. * Beşelîden masdarından emir ki; asıl, sarıl, mânâlarına gelir.

BEŞEM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Kederli, hüzünlü, yaslı. * Hazmı güç olan şey.

BESEN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
şirin, lâtif, gökçek, hüsn.

BEŞEN (Zarf)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Uzun boy. * Beden, cisim. * Taraf, uç, kenar.

BEŞENC (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Yüz güzelliği, parlaklığı.

BESEND(E) (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Kâfi, kifayet eder, tamam, yeter, yetişir.

BEŞER (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Beşere) İnsan derisinin dış yüzleri. * İnsan. Âdem.(Hem istikrâ-i tâmme ile ve fenlerin tahkikatıyla sabit olmuş ki; mahlûkat içinde en mükerrem, en ehemmiyetli beşerdir. Çünki beşer, hilkat-ı kâinattaki zâhiri esbab ve neticelerinin mabeynindeki basamakları ve teselsül eden illetlerin ve sebeplerin münâsebetlerini aklıyla keşfedip san'at-ı İlâhiyeyi ve muntazam hikmetli icadât-ı Rabbaniyenin taklidini san'atcığıyla yapmak ve ef'âl-i İlâhiyeyi anlamak için ve san'at-ı İlahiyeyi bilmek ve cüz'î ilmiyle ve san'atlarıyla anlamak için bir mizan bir mikyas, kendi cüz-i ihtiyariyle işlediği maddelerle Hâlık-ı Zülcelâl'in küllî, muhit ef'al ve sıfatlarını bilerek kâinatın en eşref ve ekrem mahlûku olduğunu isbat ediyor.Hem İslâmiyetin kâinata ve beşere ait hakikatlarının şehadetiyle, mükerrem beşer içinde, en eşref ve en âlâsı ehl-i hak ve hakikat olan ehl-i İslâmiyet, hem istikrâ-i tâmme ile, tarihlerin şehadetiyle, en mükerrem beşer içindeki en müşerref olan ehl-i hakkın içinde dahi bin mu'cizâtı ve çok yüksek ahlâkının ve İslâmiyet ve Kur'an hakikatlarının şehadetiyle en efdal, en yüksek olan Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'dır. H.)

BESERE-İ HABİSE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çıktığı yeri kangren eden ve adına da kara kabarcık denen öldürücü bir hastalık.