"

KELİM

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİM (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yaralı kimse. * Konuşulan kimse.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİM-DEST (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Olgun kimse.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİMAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kelime. C.) Kelimeler, kelâmlar, sözler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİMAT-I NAHVİYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Nahv ilmine âit kelimeler. Cümle teşkilinde mânâya tesir eden harfler ve kelimeler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİMAT-I TAKDİRİYYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Takdir edici sözler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİME (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Gr: Mânası olan en küçük söz veya cümlenin yapısını teşkil eden unsurlardan birisidir. Kelime, isim, fiil ve harf olmak üzere dilbilgisinde üç kısma ayrılmıştır. "Bir tek söze" kelime denir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİME-İ HAMKA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ahmakça söz.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİME-İ MENHUTE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Aslı iki kelime olan bir tâbirin bir kelime ile söylenişi: "El Hamdüllilâh" yerine "Hamdele" söylenmesi gibi. "Bismillâh" yerine "Besmele" denmesi gibi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİME-İ ŞEHÂDET (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
şehâdet ifâdesini hülâsa eden (Eşhedü en Lâ ilâhe illâllah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve Resuluh) cümlesi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KELİME-İ TAYYİBE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Allah ve Resulullah kelâmı. Dua, niyaz ve salâvatlar gibi kelâmlar. Meselâ (Sübhânallah velhamdülillah ve Lâilâhe illâllah vallahü Ekber) kelime-i tayyibedir.