LÂL (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Dilsiz. Söz söyleyemiyen.

LÂL Ü EBKEM (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Şaşa kalmış. Sükuta mecbur olmuş. Susmuş.

LALA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Osmanlı İmparatorluğu zamanında sadrazamlar hakkında "Atabek" karşılığı olarak kullanılan bir tâbir olduğu gibi, şehzâdelerin mürebbilerine de bu ad verilirdi. * Saraya alınan acemilerin terbiyesine memur edilenler. * Eskiden büyük memurlarla zenginler de çocuklarının terbiyesine bakmak üzere "lâla" istihdam ederlerdi. Lâla, görünüşte hizmetkâr vaziyetde idiyse de, terbiyesi kendisine havale olunan çocuğa karşı âmir yerinde bulunur; esasen yaşlı ve kâmil insanlardan seçildikleri için çocuklar da kendisine bir mürebbi, bir hoca gibi tâzim ve hürmet ederlerdi.

LALE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Lâle denen meşhur çiçek. * Vaktiyle suçluların ve delilerin boynuna takılan halka. * İncir koparmak için ucu çatallı değnek.

LALEFAM (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Lâle renginde. Rengi lâlenin rengine benzeyen.

LALEGUN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Lâle renkli. Pembe.

LALEHADD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Lâle yanaklı. Yanakları pembe renkte olan.

LALEK (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Lâlekâ) f. Taç. * Papuç, ayakkabı. * Horoz ibiği.

LALERENK (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Lâle renginde olan. Lâle renkli. Pembe.

LALERUH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Lâle yanaklı. Yanağı lâle gibi pembe olan.