MEŞÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yürüyüş. Gidiş. Doğru yola gitmek.

MEŞÎB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İhtiyarlık. Yaşlılık. Saç ağarması.

MEŞÎD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Harçla yapılmış sağlam bina. Sıvanmış bina.

MEŞİET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Meşiyyet. Dilemek. İrade. Arzu. Matlub. Murad. İstek.

MEŞİET-İ HÂSSA-İ İLÂHİYYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Allah'a ait, O'na mahsus meşiet, dilek, arzu ve işler.

MESİH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mesh olunmuş. Başka bir şekle, hayvan kılığına girmiş. * Şuurunu kaybedecek hale gelen. Sarhoş ve şuursuz. * Acibe. Garibe. * Güzelliği olmayan. * Tuzsuz ve tatsız yemek.

MEŞİH (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Göğsü çukur, kanbur.

MESİH-ÜD DECCAL (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Deccal'a da bu isim verilmesinin bir sırrı şudur ki: Bir gözü silik, yani kör ve ayıplı olmasındandır. Sadece bu dünyayı görüp, âhireti görecek gözünün kör olmasındandır. * Mesih, uğursuzluğundan nâşi Deccal'ın lâkabıdır. Nakşı silinmiş para, çok gezen adam, çok cima' eden kimse, yalancı, kezzab ve bir tarafında gözü silik olan adama denir. (L.R.)Hak Dini Kur'an Dili, Cilt: 5, sh: 4172'de şu tafsilât vardır: (Yalancı bir Mesih demektir. Vârid olan hadis-i şeriflerde; Deccal; bir yalancı ve halkı aldatmakta meharetli bir sahtekârdır ki, kâfirliği sahtekârlığı yüzünden belli olduğu hâlde bir takım harikalar göstererek uluhiyyet da'vâ eder. Deccalın bu suretle yalancı bir Mesih olması, onun hıristiyanlık taklidi altında zuhur edeceğini anlatır.) (Bak: Deccal)

MESİHA (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C: Mesâyih) Gümüş parçası. * İyi ve yeni yay.

MEŞİHAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mürşidlik, şeyhlik. * Eskiden İstanbul'da din işlerini tedvir eden Osmanlı Devletinin Diyanet İşleri Dairesi.