SAHİ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cömert, eli açık, herkese iyilik etmek isteyen.

ŞAHÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. şaha, hükümdara ait, şah ile ilgili. * Hükümdarlık, şahlık. * Eski topların bir çeşiti. * Nişastalı, yumurtalı bir helva. * Tar: Osmanlı Padişahlarından Yavuz Sultan Selim Han'ın bastığı altun para. (Bu ismin verilmesi, üzerinde "şah" kelimesinin yazılı bulunmasından dolayıdır.)

SAHIB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yoldaş, yol arkadaşı. *Gözcü. (C.: Sıhab-suhban) (Sahıb'in C: Sahb Sahb'ın C: Eshab-Eshab'ın C: (Esâhıb))

SÂHİB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Sohbet. den) Sohbet edilen kimse. * Bir şeyi koruyan ve ona mâlik olan. * Bir iş yapmış olan. * Bir vasfı olan.

SAHİB-FIRAŞ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Hasta. Yatağa düşmüş.

SAHİB-HURUC (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Ayaklanmış, isyân etmiş, âsi. Ayaklanıp isyân ederek idâreyi ele geçirmiş kimse.

SÂHİB-İ ARZ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Devleti temsil eden zât.

SÂHİB-İ HÂNE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ev sâhibi. Sahib-ül beyt.

SÂHİB-İ HAYRÂT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Câmi, yol, çeşme vs. gibi hayırlı işler yapıp bırakmış kimse. Hayrat sâhibi.

SÂHİB-İ HURUC (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İsyan edip ayaklanarak idareyi ele geçirmiş olan kimse. * Büyük kahraman. * Şarktan zuhuru beklenen mehdi.