"

SANİ

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İkinci.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SÂNİ AŞER (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Onikinci.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİ' (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Görülen iş.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

ŞANİ' (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Adavet etmek, kin tutmak mânasına "şeneân" dan ism-i fâil olup, buğz eden, kin tutan demektir. Esas murad ise; buğz edip geçmiş olan değil, buğzunda devam ve ısrar eden demektir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİ'-İ HAKİKÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Doğrudan doğruya, hiç bir şeye muhtaç olmadan her şeyin aslını, esasını ve teferruatını yapan, yaratan. Allah (C.C.).
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SÂNİ'-İ HAKÎM (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hikmet sâhibi olan yaratıcı. Allah (C.C.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİ'İYYET (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ustaca ve tertibli yapıcı oluş. Sâni'lik.(Eğer eşya kendi nefislerine isnad edilirse, herbir zerreye bir uluhiyet lâzımdır. Meselâ, Ayasofya'nın bânisi inkâr edildiği takdirde her bir taşı Mimar Sinan olması lâzım geliyor. Öyle ise kâinatın Sânia olan delâleti, kendi nefsine olan delâletinden daha vâzıh, daha zâhir, daha evlâdır. Öyle ise kâinatın inkârı mümkün olsa bile, Sâniin inkârı mümkün değildir. M.N.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Uydurma, düzme. Tuzak, hile. * İş, amel, fiil.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİFE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bez kenarı.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SANİH (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mübarek fiil, iyi iş.