"

İMAM

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Öne geçmek. * Önde ve ileride olan. Delil ve rehber. * Cemaate namaz kıldıran. * İçtihad sahibi zat. Mezheb sahibi olan. * Bir mahallenin lüzumlu işlerine ve içtimaî vazifelerine nezaret eden. * Müslümanların imamı olan halife ve askerlerin başı. Sultan. Hâkim. Reis. * Ümmetin reisi. İslâm hükümetlerinde Devlet Reisi. * Hz. Ali (R.A.) neslinden gelen zât. * Dershanede günlük talim ve dersler için talebelerin önlerine konan tahtalar. * Kıble tarafı.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I A'ZAM (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 80-150) Hanefi Mezhebinin imamı. Asıl ismi: Ebu Hanife Nu'man bin Sâbit'tir. Bağdatlı olup Abbasiler devrinde yaşamıştır. Fıkıh ilminin en ileri geleni olup, bu ilmin tedvin ve tervicinde çok büyük hizmet etmiştir. Böyle zâtların vicdan-ı umumiye nezdinde idareyi, hak ve adalette selâmet için, mânevi mürakabeleri çok ehemmiyetli bir husus olduğundan, teklif edilen Kadılık Makamını, hapse ve işkencelere mâruz kaldığı halde kabul etmemiştir. Kudsi vazifesi, siyasetçe muhtelif düşünen müslümanların hepsine şâmil olması sebebi ile bilfiil siyasete girmemiştir. (K.S.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I ALİ (R.A.) (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Ali-ül Murtaza)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I ALİ NAKİ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 212-254) Eimme-i İsnâ Aşer'den onuncu zât olup, manevi büyük nüfuz ve takva sahibi, ehl-i kemal bir zâttır. Ali İbn-i Muhammed Hâdi diye de bilinir. (R.A.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I ALİ RIZA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 153 de Medine-i Münevvere'de doğmuştur.) Eimme-i İsnâ Aşer'in yedincisidir. İmam-ı Musa Kâzım'ın oğludur. Tus; yani Meşhed'de medfun olup kabri ziyaretgâhtır. (R.A.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I BEYHAKÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Beyhaki)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I BUHARÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Buhari.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I BUSİRÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Mi: 1213-1295) İmam-ı Muhammed bin Said "Busayrî" diye bilinir. Kaside-i Bür'e ve Hemziyesi ile meşhur üstün bir İslâm şâiridir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I CA'FER-İ SÂDIK (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 83-148) Hazret-i Ali'nin (R.A.) torununun torunudur. Medine-i Münevvere'de yaşamıştır. Annesi, Hazret-i Ebu Bekir'in soyundandır. Mânevi nüfuzu çok ileri idi, dine büyük hizmetleri görüldü. Demiştir ki: "Kim nefsi için nefsi ile mücâhede ederse, keramete kavuşur, kim de Allah için nefsi ile mücâhede ederse, Allah'a kavuşur." Eimme-i İsnâ Aşerin altıncısıdır. (K.S.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İMAM-I EBU YUSUF (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hi: 113-182) İmam-ı A'zam'ın fıkha dair eserlerini te'lif etmiştir. Fıkıh sahasının büyük imamlarındandır. Dedesi Sahabe-i Kiramdan Sa'd'dır. (R.A.) İmam-ı Muhammed'le ikisine Fıkıh kitablarında "İmameyn" denir. (K.S.)