DAİRE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Resmi hükümet makamlarından her biri. * Yazıhane. * Büyük bir idare adamının makamı. * Ev veya apartman katı. * Bir manevi te'sirin hükmü geçtiği mahal. * Sınır içi. * Büro, büyük ev, konak. * Çember, düz yuvarlak şekil. * Mat: Merkezden aynı uzaklıktaki noktaların çevirdiği düzlük parçası. * Hezimet ve musibet. Beliye-i muhita. * Dönüp dolaşıp meydana gelen hâdise ve inkılâb.

DAİRE-İ ÂFÂK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ufuklar dairesi. Çok geniş ve büyük dâire, kâinat.

DAİRE-İ EHADİYET (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Allah'ın ehadiyetle tecelli ettiği dâire. (Bak: Ehadiyet)

DAİRE-İ ESBAB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sebepler dâiresi. Sebep ve kanunların bulunduğu yer olan maddi âlem.

DAİRE-İ ESMÂ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Cenab-ı Hakk'ın isimlerinin sahası ve dairesi.

DAİRE-İ İMKÂN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kâinat. İmkân âlemi. Mükevvenat. Mümkün olan, şartların müsait olduğu âlem. (Daire-i mümkinat da aynı mânada kullanılır.)

DAİRE-İ MÜMKİNAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Daire-i imkân)

DAİRE-İ RESMİYE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hükûmet dairesi, resmi daire.

DAİRE-İ VÜCUB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tebeddül ve tagayyür etmeyen ve mümkinat âleminden olmayan âlemler. Esmâ ve Sıfât-ı İlâhiyye gibi. (Bak: Vücub âlemi)

DAİRE-İ VÜCUD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Vücud ve varlık dairesi ve sahası.