"

MÜŞKİL

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müşkile) Zorluk, güçlük, zor olan iş. Çetinlik. * Edb: Mânasının derinliği veya edebi bir san'atla ifade edilmiş olmasından dolayı teemmül ve tefekkürsüz anlaşılmayacak derecede hafî olan lâfızdır. Mânaca nass'ın mukabilidir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL-KÜŞA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Zorluğu gideren, açan. Zor işleri halleden. Çetinliği gideren.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL-KÜŞAYÂN (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Zorluğu gideren ve zor işleri halleden kimseler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL-PESEND (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Zorla beğenen. Her şeyi kolay kolay beğenmiyen. Zorlaştıran.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL-PESENDÂN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müşkil- pesend. C.) Herşeyi kolay kolay beğenmiyenler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL-TER (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Çok zor ve çetin. Çok müşkil.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİL-ÜT TAHSİL (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Elde edilmesi, tahsili zor olan. Kolay tahsil edilemeyen.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİLAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zorluklar, çetinlikler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİLAT-I KUR'ANİYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Manasının incelik ve derinliği veya istiare-i bediyye ile ifade edilmiş olması gibi sebeblerden dolayı derin tetebbu ve tefekkür neticese ancak anlaşılabilen âyetler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞKİLE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zor ve müşkil olan iş.