İNÇ (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 31 cm.lik İngiliz uzunluk ölçüsü birimi.

İNCE (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
s. 1. Kalınlığı az olan: İnce değnek. 2. Taneleri çok ufak: İnce un. 3. Aşırı özen gerektiren: İnce iş. 4. Düşünce, duygu veya davranış bakımından insanın sevgi ve saygısını kazanan: İnce adam. 5. Tiz: İnce ses.

İNCELEMEK (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
f. Bir işi veya bir şeyi alıp özelliklerini, ayrıntılarını inceden inceye anlamaya, öğrenmeye çalışmak.

İNCELİK (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. ince davranış. 2. Bir işin herkeste görülemeyen nitelikleri.

İNCESAZ (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
b.is. Klasik çalgılardan meydana gelen alaturka musiki topluluğu.

İNCİ (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. İstiridye gibi bazı kabuklu deniz hayvanlarının içinde oluşan yüksek değerli, sert, sedef renginde yuvarlak tane.

İNCİK (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Bacağın diz ve ayak bileği arasında kalan bölümü. 2. İncinmiş.

İNCİL (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Dört büyük kutsal kitaptan Hz. İsa'ya gönderilenin adı.

İNCİNMEK (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
f. 1. Çarpma. sıkışma ve burkulma gibi bir sebeple vücudun herhangi bir yeri ağrı verir duruma gelmek: Galiba bileğim incindi. 2. mec. Birinin bir davranışından dolayı gönlü kırılmak: Sizi incitmek istemem.

İNCİZAP (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Çekme, çekilme, gönül akma.