Kelime oyunlarına git
"

AYN

" Kelimesi için arama sonuçları
Türkçe - Türkçe Sözlük

AYN (Özel isim)

 (Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Göz, 2. Aslı, kendisi.
 Osmanlıca - Türkçe Sözlük

AYN (Özel isim)

 (Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: A'yan-A'yun-Uyûn) Göz. * Pınar, kaynak. Çeşme. * Tıpkısı, tâ kendisi. * Zât. * Eşyanın hakikatı. * Kavmin şereflisi. * Diz. * Altın. * Nazar değme. * Casus. * Her şeyin en iyisi. * Muayene etmek.
 İslami Terimler Sözlüğü

AYN (Özel isim)

 (İslami Terimler Sözlüğü) :
Birşeyin kendisi.1. Boşlukta yer kaplayan ve ağırlığı olan yâni tartılabilen her şey, madde, cisim.Dünyâ ayn ve araz (özellikler) dan meydana gelmiştir. Meselâ kalem, silgi birer ayndır.Bunların rengi, kokusu ise, arazdır. (Seyyid Şerîf Cürcânî, Teftezânî)2. Alış-verişte, belli, meydanda, mevcut ve hâzır olan veya hâzır olmayıp da bulunduğuyeri, cinsi, miktârı belli edilen mal.Alış-verişte söz kesilirken, ayn olan malın kendisini vermek lâzımdır. Benzeri hattâ dahaiyisi olması için müşteri (alıcı) zorlanamaz. Fakat müşteri rızâsı ile alırsa mukâyada satışı, yânibelli bir malı, başka belli bir mal, ile değiştirmek olur. (İbn-i Âbidîn)Altın ve gümüşten başka mallar, söz kesilirken tâyin etmekle (belirlemekle) ayn olurlar.Deyn olan (tâyin edilmeyen) mal altın ve gümüş, sözleşmede ayrılmadan önce kabz olunmakla(eline almak ve cebine koymakla) ayn olurlar. (İbn-i Âbidîn)3. İnsanın zekât için ayırdığı ve yanında hazır bulunan malı.Ayn olan malın zekâtını ayn olarak vermek lâzımdır. Ayn olan malın kırkta biri ayrılıpverilir. (İbn-i Âbidîn)Deyn olan (başkasında bulunan) malın zekâtı, ayn olarak verilir. Yâni, başkasında bulunanmalının zekâtını, hazır olan malından vermek lâzımdır. Hâzır malı yoksa başkasındaki malındanzekât miktârını isteyip, teslim alıp, sonra bu fakire verilir. (İbn-i Âbidîn)Ayn olan malın zekâtını deyn olarak vermek câiz değildir. Yâni hâzır olan malın zekâtıolarak fakirdeki alacağını bu fakire bağışlamak câiz değildir. (İbn-i Âbidîn)
 İslami Terimler Sözlüğü

AYN

 (İslami Terimler Sözlüğü) :
Birşeyin kendisi. 1. Boşlukta yer kaplayan ve ağırlığı olan yâni tartılabilen her şey, madde, cisim. Dünyâ ayn ve araz (özellikler) dan meydana gelmiştir. Meselâ kalem, silgi birer ayndır. Bunların rengi, kokusu ise, arazdır. (Seyyid Şerîf Cürcânî, Teftezânî) 2. Alış-verişte, belli, meydanda, mevcut ve hâzır olan veya hâzır olmayıp da bulunduğu yeri, cinsi, miktârı belli edilen mal. Alış-verişte söz kesilirken, ayn olan malın kendisini vermek lâzımdır. Benzeri hattâ daha iyisi olması için müşteri (alıcı) zorlanamaz. Fakat müşteri rızâsı ile alırsa mukâyada satışı, yâni belli bir malı, başka belli bir mal, ile değiştirmek olur. (İbn-i Âbidîn) Altın ve gümüşten başka mallar, söz kesilirken tâyin etmekle (belirlemekle) ayn olurlar. Deyn olan (tâyin edilmeyen) mal altın ve gümüş, sözleşmede ayrılmadan önce kabz olunmakla (eline almak ve cebine koymakla) ayn olurlar. (İbn-i Âbidîn) 3. İnsanın zekât için ayırdığı ve yanında hazır bulunan malı. Ayn olan malın zekâtını ayn olarak vermek lâzımdır. Ayn olan malın kırkta biri ayrılıp verilir. (İbn-i Âbidîn) Deyn olan (başkasında bulunan) malın zekâtı, ayn olarak verilir. Yâni, başkasında bulunan malının zekâtını, hazır olan malından vermek lâzımdır. Hâzır malı yoksa başkasındaki malından zekât miktârını isteyip, teslim alıp, sonra bu fakire verilir. (İbn-i Âbidîn) Ayn olan malın zekâtını deyn olarak vermek câiz değildir. Yâni hâzır olan malın zekâtı olarak fakirdeki alacağını bu fakire bağışlamak câiz değildir. (İbn-i Âbidîn) Ayn Harfi: Kur'ân-ı kerîmde Ömer-ül-Fârûk'un radıyallahü anh namaz kıldırırken, ayakta okumayı bitirip, rükû'a eğildiği yeri gösteren işâret. Ayn harfi hep âyet-i kerîmelerin sonunda bulunmaktadır. Ayn-el-Yakîn: 1. Görerek bilme. Ekvator gibi sıcak memleketlerde yaşayan kar görmemiş bir kimsenin kitabdan okuyarak veya birisinden dinleyerek karın ne olduğunu öğrenmesi, ilm-ül-yakîn, karı görerek tanıması, ayn-el-yakîn, karı eline ve ağzına alıp tadarak tanıması hakkü'l-yakîn olur. (Ahmed Mekkî Efendi) 2. Hadîs-i şerîfte bildirilen ihsân (Allahü teâlâyı görüyormuş gibi ibâdet etme) mertebesinde bir ışığın kalbde parlaması. Zamanımızda tarîkata girmiş bir çok kimse, kendilerine tasavvufçu süsü vererek vahdet-i vücudu dillerine almış, bundan yüksek mertebe olmaz sanıyor. İlm-ül- yakîne saplanıp, ayn-ül-yakînden mahrum kalmışlardır. (İmam-ı Rabbânî) Ayn-ül-yakîn mertebesi ümmetin seçilmişlerine mahsûstur. (İmâm-ı Rabbânî)
 İslami Terimler Sözlüğü

Ayn Harfi (Özel isim)

 (İslami Terimler Sözlüğü) :
Kur'ân-ı kerîmde Ömer-ül-Fârûk'un radıyallahü anh namaz kıldırırken, ayakta okumayıbitirip, rükû'a eğildiği yeri gösteren işâret. Ayn harfi hep âyet-i kerîmelerin sonundabulunmaktadır.
 Osmanlıca - Türkçe Sözlük

AYN-EL YAKÎN (Özel isim)

 (Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ayn-ül yakîn) Göz ile görür derecede görerek, müşâhede ederek bilmek. (Bak: Yakîn)(İman-ı tahkikîde pek çok meratib var. O mertebelerden ilm-el yakîn mertebesi çok bürhanların kuvvetleriyle binler şüphelere karşı dayanır. Halbuki taklidî iman ise bir şüpheye karşı bazan mağlup olur. Hem iman-ı tahkikînin bir mertebesi de, ayn-el yakîn derecesidir ki, çok mertebeleri var. Belki Esma-i İlâhiye adedince tezahür dereceleri var. Bütün kâinatı bir Kur'an gibi okuyabilecek derecesine gelir. Ve bir mertebesi de, hakk-al yakîndir ki, onun da çok mertebeleri var. Böyle imanlı zatlara şübehat orduları hücum da etse, bir halt edemez. R.N.)
 İslami Terimler Sözlüğü

Ayn-el-Yakîn (Özel isim)

 (İslami Terimler Sözlüğü) :
1. Görerek bilme.Ekvator gibi sıcak memleketlerde yaşayan kar görmemiş bir kimsenin kitabdan okuyarakveya birisinden dinleyerek karın ne olduğunu öğrenmesi, ilm-ül-yakîn, karı görerek tanıması,ayn-el-yakîn, karı eline ve ağzına alıp tadarak tanıması hakkü'l-yakîn o lur. (Ahmed MekkîEfendi)2. Hadîs-i şerîfte bildirilen ihsân (Allahü teâlâyı görüyormuş gibi ibâdet etme) mertebesindebir ışığın kalbde parlaması. Zamanımızda tarîkata girmiş bir çok kimse, kendilerine tasavvufçusüsü vererek vahdet-i vücudu dillerine almış, bundan yüksek mertebe olmaz sanıyor.İlm-ül-yakîne saplanıp, ayn-ül-yakînden mahrum kalmışlardır. (İmam-ı Rabbânî)Ayn-ül-yakîn mertebesi ümmetin seçilmişlerine mahsûstur. (İmâm-ı Rabbânî)
 Osmanlıca - Türkçe Sözlük

AYN-İ VÂHİD (Özel isim)

 (Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tek gözlü.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

AYN-ÜL HAYAT (Özel isim)

 (Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hayatın tâ kendisi.
 Osmanlıca - Türkçe Sözlük

AYN-ÜL KITR (Özel isim)

 (Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bakır kaynağı.
Çok Aranan Kelimeler Turkish - French Dict. ılık (Noktalama) (258112k) Turkish - Germany Dict. çüş (İsim) (117202k) Turkish - French Dict. açık (Fiil) (99106k) Turkish - French Dict. ırmak (İsim) (93992k) Turkish - Turkish Dict. İNDÎ (İsim) (86710k) Turkish - Germany Dict. ılım (Yardımcı fiil) (82459k) Kurdish - Turkish Dict. naşî (Fiil) (76250k) Kurdish - Turkish Dict. rêsî (İsim) (75613k) Turkish - French Dict. çatı (İsim) (70534k) Turkish - Turkish Dict. HÂDİS (Ünlem) (68533k) Turkish - French Dict. balık (İsim) (67828k) Turkish - Germany Dict. hasır (İsim) (67531k)