"ÜRETİM
" Kelimesi için arama sonuçları
ÜRETİM (Özəl isim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
İktisadi faydayı, yani insan ihtiyaçlarını tatmin etme kabiliyetini arttıran her türlü faaliyet. İktisat kıt kaynaklılarla sonsuz ihtiyaçlar arasında dengeyi kurmaya çalıştığı için önemli ve faydalı malların üretimine gidilir. Mal ve hizmet üretimi ise dört faktörün bir araya getirilmesiyle gerçekleştirilir. Bu faktörler toprak, emek, sermaye ve müteşebbistir.
ÜRETİM (Özəl isim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Fayda yaratmak, değer yaratmak veya yaratılmış mal ve hizmetlerin faydalarını arttırmak amacıyla harcanan çabaların tümüne verilen addır.
ÜRETİM DÖNEMİ HİPOTEZİ (İsim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Her ürünün bir organizma gibi bir yaşam süreci olduğunu, ürünlerin de ürünün tasarımı, denenmesi ve pazara sunumu, yayılma ve demode olması şeklinde dört aşamalı bir yaşam süresi olduğunu savunan hipotezdir.
ÜRETİM FAKTÖRLERİ (İsim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Bir üretim meydana gelmesinde kullanılan unsurlar. Üretim faktörleri dört grupta toplanabilir. Doğal kaynaklar, insan eliyle oluşturulmamış faktörlerdir. Örneğin, toprak denizler, göller vb. Emek, her türlü insan çabasına verilen addı. Sermaye, insan eliyle oluşturulmuş üretim unsuru demektir. Örneğin, makineler, fabrika binaları, yollar vb. Girişim, doğal kaynaklar, emek ve sermayeyi üretim sürecinde biraraya getiren unsurlardır. Üretimi organize eden kişiye müteşebbis (girişimci) denir.
ÜRETİM FAKTÖRLERİ İTİBARİYLE GAYRİ SAFİ MİLLİ HASILA (Say)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
(Bk. Milli Gelir)
ÜRETİM FAKTÖRLERİ İTİBARİYLE MİLLİ GELİR (Say)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
(Bk. Milli gelir)
ÜRETİM FAKTÖRLERİ İTİBARİYLE SAFİ MİLLİ HASILA (Say)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
(Bk. Safi Milli Hasıla)
ÜRETİM FAKTÖRÜ (İsim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Üretim sürecinde kullanılan unsurlara verilen addır. Üretim faktörleri doğal kaynaklar, emek, sermaye, girişim olarak dörde ayrılır.
ÜRETİM FONKSİYONU (İsim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Belil bir teknik bilgi düzeyinde, belirli bir miktarda mal elde etmek için kullanılacak girdilerin (emek, sermaye, doğa, hammadde) miktarını ve bu girdiler arasındaki birleşimin ne olacağını gösteren teknik bir ilişki.
ÜRETİM FONKSİYONU (İsim)
(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Belirli bir üretim tekniği kullanarak, üretim sırasında emek, sermaye, girişim ve doğal kaynakların biraraya getirilmesidir. İşletme bakımından ise, işletmenin elde ettiği ürün ile kullandığı üretim faktörü arasındaki fonksiyonel ilişkidir.