DİVAN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Eskiden yaşamış şâirlerin şiirlerinin toplandığı kitap. * Büyük meclis. Büyük ve idâre işlerine bakan bilgili, nüfuzlu kimselerin toplandıkları yer.

DİVAN DURMAK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huzurda hazır olarak beklemek.

DİVAN-I AHKÂM-I ADLİYE (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Kanunlara göre, bakılacak dâvalarla ilgilenmek üzere 1284 yılında kurulan ilk nizâmiye mahkemesi.

DİVAN-I ÂLÎ (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yüce divân.

DİVAN-I DEÂVÎ NEZARETİ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Çavuşbaşılığın kaldırıldığı 1836 (Hi: 1252) tarihinde bunun yerine kurulan daire. Fakat 1870 (Hi: 1287) tarihinde Adliye Nezareti'nin teşekkülü üzerine kaldırılmıştır.

DİVAN-I EŞ'ÂR (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Şiirler divanı, şiirler kitabı.

DİVAN-I HARP (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Harp divanı. Yüksek rütbeli askerlerin harp mes'eleleri veya harp suçluları hakkında işler için toplandıkları meclis.

DİVAN-I HÜMÂYUN (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Halkın dâva ve şikâyetlerinin dinlenip halledildiği, devlet meselelerinin görüldüğü padişah huzuru. Bu mecliste; sadrazam, şeyh-ül İslâm, kazaskerler, defterdarlar ve sair büyük devlet ricali bulunurdu.

DİVAN-I İLÂHÎ (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Âhiretteki hesap günü. Haşirde muhasebe günü.

DİVAN-I NÜBÜVVET (Özəl isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Peygamberler cemaati, peygamberler meclisi.