İCARE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kira. Gelir, irâd. Ücret. * Fık: Belli bir menfaati belli bir karşılık ile satmak.

İCARE-İ AKAR (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ev, dükkân, arsa gibi yerlerin kirası.

İCARE-İ FÂSİDE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İn'ikad şartlarını câmi' olduğu halde sıhhat şartlarını tamamen veya kısmen cami olmayan icaredir. Bu, aslen meşru olduğu hâlde vasfen meşru bulunmamış olur. Binaenaleyh böyle bir icareyi mucir ile müstecirden herhangi biri fesh edebilir.

İCARE-İ GAYR-İ MÜN'AKİDE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İn'ikad şartlarını tamamen veya kısmen câmi' olmayan icaredir ki, buna "İcare-i batıla" da denir.

İCARE-İ MEVKUFE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Başkasının hakkı taalluk edip icazeti lahık olmadıkça nâfiz olmayan icaredir.

İCARE-İ MÜECCELE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sonradan alınacak kirâ.

İCARE-İ MÜN'AKİDE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bey'ide olduğu gibi in'ikad şartlarını tamamen câmi' olan icaredir.

İCARE-İ MÜNECCEZE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir şeyi akd-i icare ânından itibaren kiraya vermektir. Akd zamanında kiranın başlangıcı söylenmezse kira, bir icare-yi müneccezeye haml olunur.

İCARE-İ MÜŞAHERE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Aylık olarak yapılan icaredir. Bir haneyi bir aylığına kiraya vermek gibi.

İCARE-İ MÜSANEHE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yıllık olarak yapılan icaredir. Bir hanenin bir yıl müddetle kiraya verilmesi gibi.