"

İCARE

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kira. Gelir, irâd. Ücret. * Fık: Belli bir menfaati belli bir karşılık ile satmak.
İslami Terminlər Lüğəti

İCÂRE (Nida)

(İslami Terminlər Lüğəti) :
Belli bir menfaati belli bir bedel karşılığında satmak, kirâlamak.Bir mal dînen ve aklen nerede kullanılabilirse, o maksatla icâreye verilir. İcârenin sahîh(uygun, geçerli) olması için ücretin (kirâ olarak ödenecek bedelin) ve menfâatin bildirilmesişarttır. (İbn-i Âbidîn)İcâre olarak verilen mal kirâcıya teslim edilince, emânet olup kirâcının elinde kastsız(istemeyerek, elinde olmadan) telef olunca ödemez. Âdet hâricinde kullanmak kast sayılır.Tarla icâreye verilirken ne ekileceği bildirilmeli veya her şey ekilebil ir demelidir. (Fetâvâ-iHindiyye)İcâredeki binânın ve eşyânın tâmiri ve zamanla tıkanmış boruların tâmiri ev sâhibine âittir.Kirâcı, ev sâhibinin izni ile kendi yaparsa parasını kesebilir, ev sâhibinin izni olmadankendiliğinden yaparsa kesemez. (Tahtâvî)İcâre müddeti bitince, mal sâhibi uzatmaz ise kirâcı çıkar. Malı, olduğu gibi teslim etmesigerekir. Teslim etmezse gasb etmiş olur. Fakat kullanma sebebi ile herkes için hâsıl olması âdetolan harâblık, yıkılma ve dökülmeler kabahat sayılmaz. (İbn-i Âbidîn)
İslami Terminlər Lüğəti

İCÂRE

(İslami Terminlər Lüğəti) :
Belli bir menfaati belli bir bedel karşılığında satmak, kirâlamak. Bir mal dînen ve aklen nerede kullanılabilirse, o maksatla icâreye verilir. İcârenin sahîh (uygun, geçerli) olması için ücretin (kirâ olarak ödenecek bedelin) ve menfâatin bildirilmesi şarttır. (İbn-i Âbidîn) İcâre olarak verilen mal kirâcıya teslim edilince, emânet olup kirâcının elinde kastsız (istemeyerek, elinde olmadan) telef olunca ödemez. Âdet hâricinde kullanmak kast sayılır. Tarla icâreye verilirken ne ekileceği bildirilmeli veya her şey ekilebilir demelidir. (Fetâvâ-i Hindiyye) İcâredeki binânın ve eşyânın tâmiri ve zamanla tıkanmış boruların tâmiri ev sâhibine âittir. Kirâcı, ev sâhibinin izni ile kendi yaparsa parasını kesebilir, ev sâhibinin izni olmadan kendiliğinden yaparsa kesemez. (Tahtâvî) İcâre müddeti bitince, mal sâhibi uzatmaz ise kirâcı çıkar. Malı, olduğu gibi teslim etmesi gerekir. Teslim etmezse gasb etmiş olur. Fakat kullanma sebebi ile herkes için hâsıl olması âdet olan harâblık, yıkılma ve dökülmeler kabahat sayılmaz. (İbn-i Âbidîn)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ AKAR (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ev, dükkân, arsa gibi yerlerin kirası.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ FÂSİDE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İn'ikad şartlarını câmi' olduğu halde sıhhat şartlarını tamamen veya kısmen cami olmayan icaredir. Bu, aslen meşru olduğu hâlde vasfen meşru bulunmamış olur. Binaenaleyh böyle bir icareyi mucir ile müstecirden herhangi biri fesh edebilir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ GAYR-İ MÜN'AKİDE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İn'ikad şartlarını tamamen veya kısmen câmi' olmayan icaredir ki, buna "İcare-i batıla" da denir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ MEVKUFE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Başkasının hakkı taalluk edip icazeti lahık olmadıkça nâfiz olmayan icaredir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ MÜECCELE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sonradan alınacak kirâ.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ MÜN'AKİDE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bey'ide olduğu gibi in'ikad şartlarını tamamen câmi' olan icaredir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

İCARE-İ MÜNECCEZE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir şeyi akd-i icare ânından itibaren kiraya vermektir. Akd zamanında kiranın başlangıcı söylenmezse kira, bir icare-yi müneccezeye haml olunur.