"

Bircilik.

" Kelimesi için arama sonuçları
Fəlsəfə Sözlüğü

Bircilik.

(Fəlsəfə Sözlüğü) :
(Os. Vahdetiyye, Fr. Monisme, Al. Monismus, İng. Monism, İt. Monismo). Her alandaki çoklukları birliğe indirgeyen öğretilere verilen genel ad... Özellikle ruh ve maddeyi bir sayanlar bircidirler. Bu anlamda Spinoza, panteistler, Doğu ve Batı mistikleri, vülger maddeciler birci sayılırlar. Bircilik, ruh ve maddeyi birbirinden tüm ayrı sayan ikiciliğe (ilk ikici: Anaksagoras) karşıdır. bkz. İkicilik, Çokçuluk.