"

kira

" Kelimesi için arama sonuçları
Türkçe - Fransız lüğət

kira (İsim)

(Türkçe - Fransız lüğət) :
loyer
Türkçe - Alman Lüğət

kira (İsim)

(Türkçe - Alman Lüğət) :
e Miete.
Türkçe - İspan lüğət

kira (İsim)

(Türkçe - İspan lüğət) :
alquiler
Türkçe - Kurdish lüğət

kira (İsim)

(Türkçe - Kurdish lüğət) :
kirê, deman.
Türkçe - Türkçe Sözlük

KİRA (Özəl isim)

(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Bir şeyin bedel karşılığında bir süre için başkasına verilmesi. 2. Bu şekilde alınan veya verilen şey için alınan karşılık.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KIRA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Konaklık etmek. * İhsan etmek.
İqtisadiyyat Sözlüğü

KİRA (Özəl isim)

(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Bir malın (Menkul ya da gayrimenkul) belli bir bedel karşılığında kullanma hakkının elde edilmesi. Bir malın kullanımı karşılığında ödenen para da günlük konuşma dilinde kira olarak adlandırılır. Bu anlamda kira, para olarak ödenebildiği gibi, tarımsal kiracılıkta (Toprağın kiralanmasında) ürün olarak da verilebilir.
İqtisadiyyat Sözlüğü

KİRA (Özəl isim)

(İqtisadiyyat Sözlüğü) :
Kira.belirli bir bedel karşılığında herhangi bir mal gayrimenkul veya bir menkulün kullanım hakkını elde etmektir.Kira genellikle para olarak ödendiği gibi , tarımda para yerine ürün olarak da verilebilmektedir.
İslami Terminlər Lüğəti

KİRÂ (İsim)

(İslami Terminlər Lüğəti) :
Bir malın, menfaatine yâni kullanılmasına karşılık olarak verilen ücret. Bir evin, bir işyerinin veya herhangi bir mülkün, taşıt veya binek hayvanının, sâhibi tarafından faydalanılmakve kullanılmak üzere belli bir ücret karşılığında bir müddet için başkasına verilmesi. (Bkz.İcâre)Kirâ müddeti bitince, mal sâhibi uzatmaz ise, kirâcı çıkar. Malı olduğu gibi teslim etmesilâzımdır. Teslim etmezse, gasb etmiş olur. Fakat kullanma sebebi ile herkes için meydanagelmesi âdet olan harâblık, yıkılmalar ve bozulmalar kabahat sayılmaz. (Ali Haydar Efendi)Mal sâhibi, kirâyı peşin alıp, malı teslim etmezse, geçen zamânın ücretleri mülkünden çıkar;kirâcıya geri vermesi lâzım olur. (Fetâvâ-i Hindiyye)
Türkçe - İngilis lüğət

kira (İsim)

(Türkçe - İngilis lüğət) :
1. renting, Brit. letting (a house, apartment, office, etc.); renting, Brit. hiring (a car, boat, horse, machine, etc.); leasing; chartering (a boat, bus, plane, etc.). 2. rent (money). bedeli rent (money). evinde/ ile oturmak to live in a rented flat/house. ile tutmak /ı/ to rent. kontratı/mukavelesi/sözleşmesi lease, rental contract. da olmak 1. (for a house, apartment, office, etc.) to be rented, Brit. be let; (for a car, boat, horse, machine, etc.) to be rented, Brit. be hired; to be leased. 2. colloq. to be in/live in a rented place, be in/occupy rented quarters. da oturmak to live in a rented flat/house. ya vermek /ı, a/ to rent, Brit. let (a house, apartment, office, etc.) (to); to rent, Brit. hire (a car, boat, horse, machine, etc.) (out) (to); to lease (something) (to).