GUN (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Tarz, gidiş, sıfat. * Renk.

GÜNA GÛN (Proper noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Türlü. Çeşitli nevilerde olan. Çeşit çeşit. Renk renk.

GUNA-GUN (Proper noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Türlü türlü, renk renk. Alaca.

GÜNAH (Proper noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Cezayı gerektiren amel. Dine aykırı iş. Allah'ın emirlerine uymayan hareket. (Bak: Kebâir-Cünha)(Evet günah kalbe işleyip siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar katılaştırıyor. Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var. O günah istiğfar ile çabuk imha edilmezse kurt değil belki küçük bir manevi yılan olarak kalbi ısırıyor. Meselâ: Utandıracak bir günahı gizli işliyen bir adam, başkasının ıttılaından çok hicab ettiği zaman melâike ve ruhaniyatın vücudu ona çok ağır geliyor. Küçük bir emare ile onları inkâr etmek arzu ediyor. L.)

GÜNAHKÂR (Proper noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Günah işleyen, günahlı.

GÜNAHKÂRÎ (Proper noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Günahkârlık.

GÜNAHPİŞE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
(C: Günahpişegân) Günah işlemeyi âdet haline getiren.

GÜNAHPİŞEGÂN (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Günah işlemeyi âdet haline getirenler.

GÜNAŞIRI (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
t. İki günde bir. Bir gün olup ertesi gün olmayarak ve böylece sürüp giderek.

GÜNBED (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
f. Kümbet, kubbe, üst tarafı yuvarlak şekilde olan bina veya çıkıntı.