GUN (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Tarz, gidiş, sıfat. * Renk.

GÜNA GÛN (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Türlü. Çeşitli nevilerde olan. Çeşit çeşit. Renk renk.

GUNA-GUN (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Türlü türlü, renk renk. Alaca.

GÜNAH (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Cezayı gerektiren amel. Dine aykırı iş. Allah'ın emirlerine uymayan hareket. (Bak: Kebâir-Cünha)(Evet günah kalbe işleyip siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar katılaştırıyor. Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var. O günah istiğfar ile çabuk imha edilmezse kurt değil belki küçük bir manevi yılan olarak kalbi ısırıyor. Meselâ: Utandıracak bir günahı gizli işliyen bir adam, başkasının ıttılaından çok hicab ettiği zaman melâike ve ruhaniyatın vücudu ona çok ağır geliyor. Küçük bir emare ile onları inkâr etmek arzu ediyor. L.)

GÜNAHKÂR (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Günah işleyen, günahlı.

GÜNAHKÂRÎ (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Günahkârlık.

GÜNAHPİŞE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(C: Günahpişegân) Günah işlemeyi âdet haline getiren.

GÜNAHPİŞEGÂN (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Günah işlemeyi âdet haline getirenler.

GÜNAŞIRI (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
t. İki günde bir. Bir gün olup ertesi gün olmayarak ve böylece sürüp giderek.

GÜNBED (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Kümbet, kubbe, üst tarafı yuvarlak şekilde olan bina veya çıkıntı.