GUN (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Tarz, gidiş, sıfat. * Renk.

GÜNA GÛN (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Türlü. Çeşitli nevilerde olan. Çeşit çeşit. Renk renk.

GUNA-GUN (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Türlü türlü, renk renk. Alaca.

GÜNAH (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Cezayı gerektiren amel. Dine aykırı iş. Allah'ın emirlerine uymayan hareket. (Bak: Kebâir-Cünha)(Evet günah kalbe işleyip siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar katılaştırıyor. Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var. O günah istiğfar ile çabuk imha edilmezse kurt değil belki küçük bir manevi yılan olarak kalbi ısırıyor. Meselâ: Utandıracak bir günahı gizli işliyen bir adam, başkasının ıttılaından çok hicab ettiği zaman melâike ve ruhaniyatın vücudu ona çok ağır geliyor. Küçük bir emare ile onları inkâr etmek arzu ediyor. L.)

GÜNAHKÂR (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Günah işleyen, günahlı.

GÜNAHKÂRÎ (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Günahkârlık.

GÜNAHPİŞE (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
(C: Günahpişegân) Günah işlemeyi âdet haline getiren.

GÜNAHPİŞEGÂN (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Günah işlemeyi âdet haline getirenler.

GÜNAŞIRI (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
t. İki günde bir. Bir gün olup ertesi gün olmayarak ve böylece sürüp giderek.

GÜNBED (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
f. Kümbet, kubbe, üst tarafı yuvarlak şekilde olan bina veya çıkıntı.