GUN (Sostantivo)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Tarz, gidiş, sıfat. * Renk.

GÜNA GÛN (Nome proprio)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Türlü. Çeşitli nevilerde olan. Çeşit çeşit. Renk renk.

GUNA-GUN (Nome proprio)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Türlü türlü, renk renk. Alaca.

GÜNAH (Nome proprio)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Cezayı gerektiren amel. Dine aykırı iş. Allah'ın emirlerine uymayan hareket. (Bak: Kebâir-Cünha)(Evet günah kalbe işleyip siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar katılaştırıyor. Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var. O günah istiğfar ile çabuk imha edilmezse kurt değil belki küçük bir manevi yılan olarak kalbi ısırıyor. Meselâ: Utandıracak bir günahı gizli işliyen bir adam, başkasının ıttılaından çok hicab ettiği zaman melâike ve ruhaniyatın vücudu ona çok ağır geliyor. Küçük bir emare ile onları inkâr etmek arzu ediyor. L.)

GÜNAHKÂR (Nome proprio)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Günah işleyen, günahlı.

GÜNAHKÂRÎ (Nome proprio)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Günahkârlık.

GÜNAHPİŞE (Sostantivo)
(Ottomano - Dizionario turco) :
(C: Günahpişegân) Günah işlemeyi âdet haline getiren.

GÜNAHPİŞEGÂN (Sostantivo)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Günah işlemeyi âdet haline getirenler.

GÜNAŞIRI (Sostantivo)
(Ottomano - Dizionario turco) :
t. İki günde bir. Bir gün olup ertesi gün olmayarak ve böylece sürüp giderek.

GÜNBED (Sostantivo)
(Ottomano - Dizionario turco) :
f. Kümbet, kubbe, üst tarafı yuvarlak şekilde olan bina veya çıkıntı.