KELÂM (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Söz. Bir mânayı ifâde eden, bir maksadı anlatan ifâde. * Allah'a mahsus bir sıfat. * Fık: Allah (C.C.) Kelâm sıfatını da hâizdir. Onun kelâmı harften ve savttan (sesden) münezzehtir, ezelidir, ebedidir. * Ist: Hikmet ve mantık esaslarıyla Allah'ın (C.C.) varlığı, birliği, İslâmiyetin doğruluğu ve hakkaniyetinden bahseden ilim. (Bak: İlm-i kelâm ve Kelâmullâh)

KELÂM-I AHSAR (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
En kısa ve veciz söz.

KELÂM-I KADİM (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Kur'an-ı Kerim, Kadim kelâm.

KELÂM-I KİBÂR (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Büyük, akıllı, veli ve meşhur zâtların güzel, veciz ve çok kıymetdâr olan sözleri ve kelâmı.

KELÂM-I MAHREM (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Gizli kelâm. Mahrem söz.

KELÂM-I MENSUR (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Nesir söz.

KELÂM-I MUDARÎ (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Arab kabilelerinden Mudar Kabilesinin konuştuğu Arapça. Kur'an-ı Kerim bu lehçe üzerine nâzil olmuştur. En fasih Arapça'dır.

KELÂM-I NEFSÎ (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Cenab-ı Hakk'ın lâfz, harf ve ses olmayan zâtî kelâmı. İçten konuşma.

KELÂM-I RESUL (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Hadis. Peygamberimizin sözü.

KELÂM-I TÜND (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Sert söz.