Zu den Wortspielen
"

MÜŞAR

" Die Ergebnisse der Suche nach dem Wort
Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜSAR (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Yükseğe kalkan toz.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜŞAR (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Şevr. den) İşaret olunan, işaretle gösterilen.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜŞAR-Ü BİL-BENAN (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Müşar-ü bil-benam) Parmakla gösterilen. (Gösterilen şeyin meşhur ve belli olduğundan kinayedir.)
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MUSARAA (Substantiv)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Pehlivanlık. Güreşmek. Güreşe tutuşmak.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜSARAA (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(C.: Müsâraât) Acele etmek. Bir şeye doğru koşmak. Sür'atle teşebbüse geçmek.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜSARAAT (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Sür'at. den) Teşebbüs, girişme. * Sür'at ve acele etme.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜSARAATEN (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Sür'atli ve acele olarak.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MUSARAHA (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Aşikâr ve açık.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MUSARAHATEN (Substantiv)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Aşikâr ve açık olarak.
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

MÜSARAKA(T) (Eigenname)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Sirkat. den) Hırsızlık, çalma.
Die Stichwortsuche Ottoman - Turkish Dict. ÂRÂB (Substantiv) (33376k) Ottoman - Turkish Dict. ÜSTUR (Substantiv) (32667k) Ottoman - Turkish Dict. PÜRYAN (Eigenname) (32217k) Ottoman - Turkish Dict. TÂHÂ (Substantiv) (31618k) Ottoman - Turkish Dict. AŞTÎ (Substantiv) (31089k) Ottoman - Turkish Dict. BÂHÂ (Eigenname) (29694k) Ottoman - Turkish Dict. ÂZÎR (Eigenname) (28774k) Ottoman - Turkish Dict. MÜŞTE (Interjektion) (28636k) Ottoman - Turkish Dict. PERVER (Eigenname) (27631k) Ottoman - Turkish Dict. ÂLÎZ (Eigenname) (25161k) Ottoman - Turkish Dict. ASÎRE (Substantiv) (24900k) Ottoman - Turkish Dict. ECMAİN (Substantiv) (22000k)