RİŞA (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Rişvet. C.) Rüşvetler.

RİŞA' (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(C.: Erşiye) Kuyudan su çekmekte kullanılan urgan. * Menazil-i Kamer'den "Balık karnı" dedikleri menzilin adı.

RİSAİL (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Bak: Resail)

RİSALE (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Mektub. * Bir ilme dair yazılmış küçük kitap. * Haber göndermek. * Elçinin götürdüğü mektub, name. * Fık: Bir kimsenin sözünü veya emrini başka birisine tebliğ etmek.

RİSALE-İ NUR (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
f. Nurun Risalesi. Kur'an'dan alınan âyetlerin tefsiri ile tahkikî iman dersi veren kitap. Büyük mücahid Bediüzzaman Hazretlerinin eserleri.(Risale-i Nur'un vazifesi:... Hayat-ı ebediyeyi mahveden ve hayat-ı dünyeviyeyi de dehşetli bir zehire çeviren küfr-ü mutlaka karşı, imanî olan hakikatlarla, gayet kat'i ve en mütemerrid zındık feylesofları dahi imana getiren kuvvetli bürhanlarla Kur'ana hizmet etmektir. Ş.)

RİSALET (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Birisini bir vazife ile bir yere göndermek. * Peygamberlik. Büyük kitapla gelen peygamberlik. * Elçilik.

RİSALET-PENAH (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Risaletin kendine istinad ettiği Hazret-i Muhammed (A.S.M.). (Risalet-meab da denir)

RİSALET-ÜN NUR (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Risale-i Nur tabirinin Arapçası. (Bak: Risale-i Nur)

RİSAR (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(C.: Ravâsır) Reçel. * Turşu.

RİŞAŞ(E) (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Döküntü, serpinti.