Zu den Wortspielen
"

RUBUBİYET

" Die Ergebnisse der Suche nach dem Wort
Ottomane - Türkisch Wörterbuch

RUBUBİYET (Substantiv)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Cenab-ı Hakk'ın her zaman her yerde her mahluka, muhtaç olduğu şeyleri vermesi, terbiye ve tedbir etmesi ve mâlikiyyeti ve besleyiciliği keyfiyyeti. * Artırmak. Ziyade kılmak.(Ey gözleri sağlam ve kalbleri kör olmayan insanlar, bakınız! İnsan âleminde iki daire ve iki levha vardır. Birinci daire: Rububiyyet dairesidir. İkinci daire: Ubudiyyet dairesidir. Birinci levha, hüsn-ü san'attır. İkinci levha ise tefekkür ve istihsandır. Bu iki daire ile iki levha arasındaki münasebete bakınız ki, ubudiyet dâiresi bütün kuvvetiyle rububiyyet dairesi hesabına çalışıyor. Tefekkür, teşekkür, istihsan levhası da bütün işaretleri ile hüsn-ü san'at ve nimet levhasına bakıyor. Bu hakikatı gözün ile gördükten sonra rububiyet ve ubudiyyet dairelerinin reisleri arasında en büyük bir münasebetin bulunmamasına aklınca imkân var mıdır? Ve Sâniin makasıdına kemal-i ihlas ile hizmet eden ubudiyet reisinin Sâni' ile azîm bir münasebatı ve kavi bir intisabı ve o intisab ile her iki daire reisleri arasında bir muârefe ve mükâleme ve alış verişin olmamasına ihtimal var mıdır? Öyle ise, bilbedahe tahakkuk etti ki; Ubudiyyet Reisi, Rububiyyetin hâss mahbub ve makbulüdür. M.N.)
 Ottomane - Türkisch Wörterbuch

RÜBUBİYET (Substantiv)

 ( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Bak: Rububiyet)
Die Stichwortsuche Ottoman - Turkish Dict. ÂRÂB (Substantiv) (33376k) Ottoman - Turkish Dict. ÜSTUR (Substantiv) (32667k) Ottoman - Turkish Dict. PÜRYAN (Eigenname) (32217k) Ottoman - Turkish Dict. TÂHÂ (Substantiv) (31618k) Ottoman - Turkish Dict. AŞTÎ (Substantiv) (31089k) Ottoman - Turkish Dict. BÂHÂ (Eigenname) (29695k) Ottoman - Turkish Dict. ÂZÎR (Eigenname) (28774k) Ottoman - Turkish Dict. MÜŞTE (Interjektion) (28636k) Ottoman - Turkish Dict. PERVER (Eigenname) (27631k) Ottoman - Turkish Dict. ÂLÎZ (Eigenname) (25161k) Ottoman - Turkish Dict. ASÎRE (Substantiv) (24901k) Ottoman - Turkish Dict. ECMAİN (Substantiv) (22000k)