İCARE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Kira. Gelir, irâd. Ücret. * Fık: Belli bir menfaati belli bir karşılık ile satmak.

İCARE-İ AKAR (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Ev, dükkân, arsa gibi yerlerin kirası.

İCARE-İ FÂSİDE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
İn'ikad şartlarını câmi' olduğu halde sıhhat şartlarını tamamen veya kısmen cami olmayan icaredir. Bu, aslen meşru olduğu hâlde vasfen meşru bulunmamış olur. Binaenaleyh böyle bir icareyi mucir ile müstecirden herhangi biri fesh edebilir.

İCARE-İ GAYR-İ MÜN'AKİDE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
İn'ikad şartlarını tamamen veya kısmen câmi' olmayan icaredir ki, buna "İcare-i batıla" da denir.

İCARE-İ MEVKUFE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Başkasının hakkı taalluk edip icazeti lahık olmadıkça nâfiz olmayan icaredir.

İCARE-İ MÜECCELE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Sonradan alınacak kirâ.

İCARE-İ MÜN'AKİDE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Bey'ide olduğu gibi in'ikad şartlarını tamamen câmi' olan icaredir.

İCARE-İ MÜNECCEZE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Bir şeyi akd-i icare ânından itibaren kiraya vermektir. Akd zamanında kiranın başlangıcı söylenmezse kira, bir icare-yi müneccezeye haml olunur.

İCARE-İ MÜŞAHERE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Aylık olarak yapılan icaredir. Bir haneyi bir aylığına kiraya vermek gibi.

İCARE-İ MÜSANEHE (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Yıllık olarak yapılan icaredir. Bir hanenin bir yıl müddetle kiraya verilmesi gibi.