İSRÂ (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Yürütmek, göndermek. * Gece seferi yapmak. * İrsâl etmek.

İSRÂ SURESİ (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Kur'an-ı Kerim'de 17. Suredir. Mekkidir.

İSRA' (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Hızlandırmak. Sür'atlendirmek. * Geri döndürmek. Göndermek.

İŞRAB (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
(Şürb. den) İçirme veya içirilme. * Bir maksadı açıktan değil de, dolayısıyla gösterme. Kapalı surette anlatma.

İSRAC (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
(Sirac. dan) Yakma, yandırma.

İSRAF (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Lüzumsuz yere harcamak. Malı ve parayı lüzumsuz yere sarf etmek. İhtiyacından fazla istihlâk etmek ve harcamak. * En lüzumlu aslî vazifeleri bırakıp en lüzumsuz veya zararlı şeylerle meşgul olarak ömrünü veya gençliğini boş yere harcamak.(Hâlik-ı Rahim, nev-i beşere verdiği nimetlerin mukabilinde şükür istiyor. İsraf ise; şükre zıttır, nimete karşı hasâretli bir istihfaftır. İktisad ise: nimete karşı ticaretli bir ihtiramdır. L.)(Bir lokma kırk paraya, diğer bir lokma on kuruşa... Ağıza girmeden ve boğazdan geçtikten sonra birdirler. Yalnız, birkaç saniye ağızda bir fark var. Müfettiş ve kapıcı olan kuvve-i zâikayı taltif ve memnun etmek için birden ona gitmek, israfın en sefihidir. M.)

İŞRAF (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Yüksek bir yere çıkma. Yüksek bir yerden bakıp anlama. * (Hasta) ölüm döşeğinde olma.

İSRAFAT (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
(İsrâf. C.) İsrâflar, lüzumsuz yere harcamalar.

İSRAFİL (Nom)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Dört büyük melekten biri olup Kıyamet günü cesedlere nefh-i ruh etmeğe ve Sur'u üfürmeğe vazifelidir. (Bak: Melâike)

ISRAH (Nom propre)
(Ottoman - Dictionnaire turc) :
Medet yetişmek, yardım gelmek.