İSRÂ (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Yürütmek, göndermek. * Gece seferi yapmak. * İrsâl etmek.

İSRÂ SURESİ (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Kur'an-ı Kerim'de 17. Suredir. Mekkidir.

İSRA' (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Hızlandırmak. Sür'atlendirmek. * Geri döndürmek. Göndermek.

İŞRAB (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Şürb. den) İçirme veya içirilme. * Bir maksadı açıktan değil de, dolayısıyla gösterme. Kapalı surette anlatma.

İSRAC (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(Sirac. dan) Yakma, yandırma.

İSRAF (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Lüzumsuz yere harcamak. Malı ve parayı lüzumsuz yere sarf etmek. İhtiyacından fazla istihlâk etmek ve harcamak. * En lüzumlu aslî vazifeleri bırakıp en lüzumsuz veya zararlı şeylerle meşgul olarak ömrünü veya gençliğini boş yere harcamak.(Hâlik-ı Rahim, nev-i beşere verdiği nimetlerin mukabilinde şükür istiyor. İsraf ise; şükre zıttır, nimete karşı hasâretli bir istihfaftır. İktisad ise: nimete karşı ticaretli bir ihtiramdır. L.)(Bir lokma kırk paraya, diğer bir lokma on kuruşa... Ağıza girmeden ve boğazdan geçtikten sonra birdirler. Yalnız, birkaç saniye ağızda bir fark var. Müfettiş ve kapıcı olan kuvve-i zâikayı taltif ve memnun etmek için birden ona gitmek, israfın en sefihidir. M.)

İŞRAF (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Yüksek bir yere çıkma. Yüksek bir yerden bakıp anlama. * (Hasta) ölüm döşeğinde olma.

İSRAFAT (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
(İsrâf. C.) İsrâflar, lüzumsuz yere harcamalar.

İSRAFİL (Substantiv)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Dört büyük melekten biri olup Kıyamet günü cesedlere nefh-i ruh etmeğe ve Sur'u üfürmeğe vazifelidir. (Bak: Melâike)

ISRAH (Eigenname)
( Ottomane - Türkisch Wörterbuch) :
Medet yetişmek, yardım gelmek.