Türkçe - Türkçe Sözlük
-
BALBAL
is. Eski Türklerde mezarların üzerine anıt olacak dikilen taslar.
-
BALCIK
is. Yapışkan ve özlü çamur.
-
BALDIR
is. Bacağın diz île ayak bileği arasında kalan bölümünün şişkin arka kısmı.
-
BALDIRAN
is. Maydanozgillerden uyuşturucu ve zehirli bir bitki.
-
BALDIRIÇIPLAK
b. is. İşsiz, güçsüz, serseri, ayak takımı.
-
BALDIZ
is. Erkeğin karısının kız kardeşi.
-
BALDUDAK
b. is. Meç. Tatlı dilli, hoşsohbet.
-
BALE
is. Müzikli ve danslı sözsüz tiyatro oyunu.
-
BALET
is. Bale yapan oyuncu.
-
BALGAM
is. Genellikle solunum yollarındaki iltihaplardan meydana gelen bir çeşit sümüksü madde.
-
BALİĞ
s. Erişmiş, ulaşmış olan ergin, reşit.
-
BALİSTİK
is. Merminin namlu içinde veya dışındaki hareketlerim inceleyen bilim.
-
BALIKADAM
b. İs. Spor veya araştırma için deniz dibine inebilen kişi, dalgıç, kurbağa adam.
-
BALIKÇIL
s. ve is. Balıkla beslenen (bir kuş cinsi).
-
BALIKÇIN
is Deniz kırlangıcı.
-
BALIKHANE
b. is. Balıkların toptan alınıp satıldığı yer.
-
BALIKLAMA
z. Suya atlamada, balık gibi düz ve vücudu gergin bir şekilde: Balıklama suya daldı.
-
BALIKSIRTI
b. s. İki tarata doğru eğimli ve yuvarlakça olan.
-
BALIKYAĞI
b. is. Bazı balıklardan elde edilen, sanayide ve hekimlikte kullanılan yağ.
-
BALMUMU
b. is. Arıların peteklerim yapmak için salgıladıkları yumuşak ve sarımsı madde.
-
BALO
is. Danslı ve resmî kıyafetli özel gece toplamışı.
-
BALOZU
b. is. Entomofil çiçeklerin içinde bulunan ve bal yapmak için arılar tarafından emilen şekerli sıvı.
-
BALTRAP
is. Atıcılık sporunun bir kolu.
-
BALYA
is. Tüccar eşyası dengi.
-
BALYEMEZ
is. Eskiden kullanılan orta çapta uzun menzilli top.
-
BALYOZ
is İri ve ağır çekiç.
-
BAMTELİ
b. is. l. Müzikte, en kalın sesi veren tel, 2. meç. Kolay incinen, hassas nokta.
-
BAN
is. Eskiden Macar beyi.
-
BANDAJ
is. Bağ, sargı, kaplama.
-
BANDIRA
is. Geminin uyrukluğunu gösteren bayrak.
-
BANDIROL
is. Devlet tarafından bir tekel vergisi kesildiğini gösteren etiket.
-
BANDO
is. Çoğunlukta yürüyüşlerde kullanılan askerî veya resmî mızıka topluluğu.
-
BANGIR BANGIR
z. Yüksek sesle.
-
BANİ
is. Bina eden, kurucu.
-
BANK
is. Bahçe veya parklarda oturmaya yarayan sıra.
-
BANKER
is. Banka sahibi, çok zengin kimse.
-
BANKET
is. Şehir dışı yolların iki tarafındaki toprak veya çakıl yol.
-
BANKNOT
is. Kağıt para.
-
BANLİYÖ
is. Şehire yakın çevre.
-
BANMAK
f. Bir şeyi sulu veya toz halindeki bir maddeye batırıp, çıkarmak.