Türkçe - Türkçe Sözlük
-
V
Türk alfabesinin yirmi yedinci harfi.
-
VÂ-HAYFA
ünl. Eyvah, yazık.
-
VA'ZETMEK
b.f. 1. Dini öğüt vermek. 2. Koymak, yerleştirmek.
-
VAAT
is. Bir içi yapmak için verilen söz: Vaadini yerine getirdi.
-
VAAZ
is. Dini öğüt.
-
VACİP
s. 1. Gerekli. 2. İslam dinine göre, yapılması farz gibi gerekli olan: Bayram namazı kılmak, kurban kesmek vaciptir.
-
VAD
i. Vaat.
-
VADE
is. Mühlet.
-
VADİ
is. 1. İki dağ arasındaki uzun geçit, koyak. 2. mec. Konu, yol.
-
VAFİR
s. Bol, çok.
-
VAFTİZ
is. Hıristiyanlıkta dine girme töreni.
-
VAGON
is. Demiryolu arabanı.
-
VAHA
is. Çöl ortasında, suyu bulunan bitkili alan.
-
VAHAMET
is. Korkulacak hal.
-
VAHDANİYET
is. Allah'ın birliği.
-
VAHDET
is. Birlik.
-
VAHİM
s. Çok tehlikeli, korkulu.
-
VAHİT
s. Bir tek.
-
VAHİY
is. Bir buyruğun Allah tarafından peygamberin gönlüne doğdurulması veya duyurulması.
-
VAHŞET
is. Yabanilik, vahşilik.
-
VAHŞİ
s. 1. İnsana alışık olmayan, yabani. 2. İlkel: Vahşi insanlar.
-
VAİZ
is. Vaaz eden, camide dini öğütler veren kimse.
-
VAK'A
is. Olup geçen şey, olay.
-
VAKAR
is. Onurlu olma, ağırbaşlılık: Vakarlı bir delikanlı.
-
VAKAYİ
ç.is. Olaylar, vakalar.
-
VAKFETMEK
b.f. 1. Vakıf haline sokmak. 2. mec. bir şeyin bütününü bir işe vermek: Kendini dinine vakfetti.
-
VAKİ
s. Olan, olmuş.
-
VAKİT
is. Zaman.
-
VAKIA
is. 1. Olmuş bir iş: Bu bir vakıadır. 2. bağ. Gerçi, her ne kadar...
-
VAKIF
is. 1. Bilen. 2. Vakfetmek.
-
VAKKAS
is. Savaşçı, okçu.
-
VAKTAKİ
bağ. Ne vakit ki...
-
VAKUR
s. Vakarlı, ağırbaşlı.
-
VALA
s. Yüksek, yüce.
-
VALİ
is. Bir ilin en büyük yönetim görevlisi.
-
VALİDE
is. Ana, anne.
-
VALİZ
is. Küçük eşya çantası.
-
VALLAHİ
ünl. "Allah için" anlamın-da ant, yemin.
-
VALS
is. Bir salon dansı ve müziği.
-
VAMPİR
is. Kan emici yarasa.