Türkçe - Türkçe Sözlük
-
İ
Türk alfabesinin on ikinci harfi.
-
İ'CAZ
is. 1. Aciz bırakma. 2. Mucize.
-
İADE
is. 1. Geri verme: Geçen gün aldığım kitabı iade ettim. 2. Geri çevirme: Sözlerinizi size iade ediyorum.
-
İANE
is. 1. Yardım. 2. Sadaka.
-
İARE
is. Ödünç verme.
-
İAŞE
is. Yedirip . içirme, besleme.
-
İBADET
is. Allah'ın emirlerini yerine getirme, kulluk görevlerini yapma.
-
İBADETHANE
b.is. Cami, mescit gibi içinde ibadet yapılan yer.
-
İBARE
is. Bir düşünce anlatan bir veya birkaç cümlelik söz.
-
İBARET
is. Toplanmış, oluşan.
-
İBİK
is. Horoz, hindi gibi hayvanların tepesindeki deri uzantısı.
-
İBİŞ
is. Orta oyununda komik bir tip. 2. mec. Alık, hımbıl.
-
İBLİS
is. Şeytan. 2. mec. Kötü ve düzenci kimse.
-
İBN
is. Oğul, erkek evlat.
-
İBRA
is. Temize çıkarma, aklama.
-
İBRANÎ
o.is. Eski Yahudilerin adlarından biri.
-
İBRAZ
is. Gösterme, ortaya koyma: İstenildiğinde 'biletlerin ibrazı mecburîdir.
-
İBRE
is. Çeşitli ölçü aletlerinde rakam veya işaretleri göstermeye yarayan hareketli iğne.
-
İBRET
s 1. insanın yanlış davranışlardan sakınmasını sağlayan olay ve bundan alınacak öğretici ders: Bu olay hepinize ibret olsun. 2. s. Acayip, pek çirkin: Ne ibret şey!
-
İBRİK
is. Kulplu, emzikli su kabı.
-
İBRİŞİM
is. Kalınca bükülmüş ipek iplik.
-
İÇ
is. 1. Herhangi bir şeyin sınırları içinde kalan yer: Şu son ay içinde. 2. İçeri taraf: Evin içi. 3. Aynı türden birçok şeyin meydana getirdiği topluluk: İçinizde Müslüman yok mu?…
-
İCABET
is. 1. Kabul. 2. Bir çağrıyı yerine getirme: Davete icabet gerekir.
-
İCABETMEK
ö.f. Gerekmek.
-
İCAP
is. Gerek, lüzum.
-
İCAR
is. Kira: Evi icara vermiş.
-
İCAT
is. Yeni bir şey meydana getirme, bulma, buluş: Pusulanın icadı.
-
İCAZ
is.Az sözle çok şey anlatma.
-
İCAZET
is. İzin, ruhsat.
-
İCAZETNAME
b.is. Diploma.
-
İCBAR
is. Zorlama.
-
İÇBÜKÜY
b.s. Yüzeyi yuvarlak ve düzgün bir çukur biçiminde olan.
-
İÇEDÖNÜK
b.s. Dış dünya ile bağları zayıflamış ve kendine dönmüş kişi.
-
İÇERİ
is. 1. İç taraf. 2. İçte kalan yüz. 3. mec. Gönül, yürek.
-
İÇGÜDÜ
b.is. Canlıyı türüne özgü bir amaca ulaşmaya yönelten hareket eğilimi. Arılar içgüdü ile bal yaparlar.
-
İÇGÜVEY
b.is. Karısının ailesinin evinde onlarla birlikte oturan damat,
-
İÇİM
is. 1. Bir şey içilirken alınan tat: Hoş içimli çay. 2. Bir yudumda içilecek miktar: Kaç içim kaldı?
-
İÇİN
e. 1. Amaç belirtir: Seni görmek için geldim. 2. Sebep bildirir: Kızdığı için gitti. 3. Ayrılmış, mahpus: Aileler için. 4. Göre: Benim için az sayılır. 5. Adına.: Bizim için dövüşt…
-
İÇİN İÇİN
zf. İçinden, içten içe.
-
İÇİŞLERİ
b.is. Bir devletin sınırları içindeki yönetim ve emniyet idleri.