Türkçe - Türkçe Sözlük
-
H
Türk Alfabesinin onuncu harfi.
-
HA
ün1. 1. Uyarmak, dikkati çekmek için kullanılır: Sen gelme ha! 2. İsteklendirme için söylenir: Ha gayret çocuklar. 3. Şaşma anlatır: Demek öyle ha! 4. Sonradan akla gelen bir şeyi…
-
HAB
is. Uyku.
-
HABAB
is. Su kabarcığı.
-
HABBE
is. 1. Tahıl tanesi. 2. Su kabarcığı.
-
HABER
is. 1. Yeni olmuş veya olacak bir olayla ilgili bilgi: Spor haberleri. 2. Bilgi: Şiirden, sanattan haberi yok.
-
HABERDAR
s. Haberi, bilgisi olan.
-
HABÎP
s. 1. Sevgili. 2. Dost.
-
HABİS
s. Kötü, soysuz, tehlikeli.
-
HAC
is. 1. Dince kutsal sayılan, bir yeri ziyaret. 2. İslam'ın beş şartından biri olup, Zilhicce ayında Mekke'de bulunan Kabe'yi ziyaret ve tavaf etme görevi.
-
HAÇ
is. Hz. İsa'nın çarmıha gerilmesini temsil etmek, Hıristiyanlığın sembolü olmak üzere kullanılan ve birbirini dikey olarak kesen iki çizgiden meydana gelen şekil.
-
HACALET
is. Utanç, utanma.
-
HACAMAT
is. Vücuttan kan alma.
-
HACER
is. Taş, kaya.
-
HACET
is. 1. Gerekli olma, gereklilik. 2. Dilek.
-
HACİL
s. Utanmış, mahcup.
-
HACİM
is. Bir cismin uzayda kapladığı boşluk.
-
HACİVAT
öz. Karagöz oyununda kendini halktan üstün görme, bilgiçlik taslama, kitap dili kullanma gibi özentileri bulunan kişinin adı.
-
HACİZ
is. Borcunu ödemeyen borçlunun parasına, aylığına veya malına İcra idaresince el konulması.
-
HACI
is. ve s. Hac farizasını (görevini) yerine getirmiş Müslüman.
-
HAÇLI
s. 1. Haçı olan. 2. Hıristiyanlık adına savaşmak üzere toplanan kuvvetler veya bu kuvvetlere katılan kişi.
-
HÂD
s. 1. (Hastalık, yara hk.) Azgın, evegen. 2. (Buhran hk.) Asın. 3. (Toplumdaki karışıklık hk.) Gergin, şiddetli.
-
HADDE
is. Sıcak madenleri tel haline getirmekte kullanılan ve çeşitli çapta delikleri olan çelik alet.
-
HADEME
is. Resmi dairelerde çalışan hizmetçi.
-
HÂDİ
s. ve is. Doğru yol gösteren kimse, kılavuz.
-
HADİKA
is. Ağaçlı, sulu bahçe.
-
HADİM
is. Hizmetçi, hademe.
-
HÂDİS
s. 1. Sonradan ortaya çıkan. 2. Sonradan var olan.
-
HADİSE
is. Olay.
-
HADIM
is. Erkekliği giderilmiş kimse.
-
HAFAKAN
is. Sıkıntı, çarpıntı.
-
HAFİ
s. Gizli, saklı, bilinmeyen.
-
HAFİD
is. Torun, evlat.
-
HAFİF
s. 1. Ağır olmayan, 2. Kolay. 3. mec. Ciddi ve ağırbaşlı olmayan. 4. Miktarı az. 5. Zorlu olmayan. @HAFİFMEŞREP b.s. Hafif, oynak ve hoppa kadın.
-
HAFİYE
is. Belli kişiler hakkında edindiği bilgileri gizlice ilgililere ulaştıran özel görevli, dedektif.
-
HAFİYYEN
zf. Gizlice.
-
HAFIZ
is. Kur'an-ı ezberlemiş kimse.
-
HAFIZA
is. Öğrenilmiş şeyleri akılda tutma gücü, bellek.
-
HAFRİYAT
is. Toprağı kazma işlemi, kazı.
-
HAFTAYM
is. İki devreli spor karşılaşmasında devrelerin her biri.