Türkçe - Türkçe Sözlük
-
BANT
is. Dar ve uzun sargı, şerit.
-
BANU
is. Hanım, hanımefendi.
-
BÂR
is Yük.
-
BARAJ
is. Set, engel, bent.
-
BARAKA
is. Tahtalardan yapılmış, temelsiz derme çatma yapı,
-
BARAN
is. Yağmur.
-
BARBAR
is ve s. l. Medenileşmemiş, 2. Kaba ve kinci kimse.
-
BARBAROS
is. Kızıl sakallı.
-
BARÇA
is. 1. Kalyon cinsin-den küçük savaş gemisi, 2. Ortaçağda nakliye gemisi.
-
BAREM
is. Memur maaş, derece ve miktarım gösteren cetvel.
-
BARFİKS
is. İki ayaktan ve bunların üst kısmına tutturulmuş yatay demirden meydana gelen bir spor aleti.
-
BARHANA
is. Kafile, kervan veya bunların konakladığı büyük han, kervansaray.
-
BARİKAT
is. Bir yolu ve geçidi kapamak için çeşitli eşyalardan meydana getirilen engel.
-
BARİTON
is. Müzikte, tenor ve bas arasındaki erkek sesi.
-
BARİZ
s. Açık, belirgin.
-
BARINAK
is. Barınılacak yer, mesken, melce.
-
BARIŞ
is. Uzlaşma, sulh.
-
BARO
is. Bir şehrin avukatlarının toplandığı meslek kuruluşu.
-
BAROK
is. Avrupa'da 1600-1750 yılları arasındaki klasik sanat ve bunu izleyen üslup.
-
BAROMETRE
is. Hava basıncını ve dolayısıyla bir yerin yüksekliğini ölçen alet, basınçölçer.
-
BARON
is. Avrupa'da bir asalet unvanı.
-
BARUT
is. Patlayıcı bir madde.
-
BAS
is. Telli ve nefesli sazların en kalın seslisi.
-
BAŞAK
is. Ekinlerin tanelerini taşıyan koçanı.
-
BASAR
is. Göz.
-
BAŞBAKAN
b. is. Hükümet başkanı.
-
BAŞEĞME
b. is. Zor karşısında direnmekten vazgeçme, teslimiyet.
-
BASİL
is. Çomak seklindeki ince uzun bakteri.
-
BASİRET
is. Doğru görüş, uzağı görme, seziş, uyanıklık.
-
BASİT
s 1. Sade, 2. Kolay, 3. meç. Sıradan, 4. Gösterişsiz.
-
BAŞIBOZUK
b. s. 1. Asker olmayan, 2. Düzensiz.
-
BASIK
s. 1. Yassı; 2. Yere yakın, 3. meç Sıkıntılı, kasvetli.
-
BASIMEVİ
b. is. Basım işlerinin yapıldığı yer, matbaa.
-
BASIN
is. Gazete, dergi gibi belirli zamanlarda çıkan basınların hepsi: Basın halkın gözü, kulağıdır.
-
BASINÇ
is. Bir kuvvetin, kendisine engel olan yüzeye yaptığı zorlama, tazyik: Su basıncı.
-
BASIRMAK
f. 1. Zorlamak, 2. Yenmek, yenilgiye uğratmak.
-
BAŞKA
s. Bilinenden ayrı, özge, diğer.
-
BAŞKALAŞIM
is. Bir şeklin veya bir biçimin başka bir şekil ve biçime dönüşmesi.
-
BAŞKALDIRMA
b. is. Düzene karşı ayaklanma, isyan.
-
BAŞKENT
b. is. Devlet merkezi, başşehir.