Türkçe - Türkçe Sözlük
-
FEN
is. Fizik, kimya, matematik ve biyoloji bilimlerinin genel adı.
-
FENA
s. Kötü, üzücü.
-
FENALIK
is. 1. Kötülük. 2. Bayılacak olma: Fenalık gelince doktor çağırdık.
-
FENER
is. 1. Koruyuculu aydınlatma aracı. 2. Geceleri gemilere yol gösteren ışık kulesi.
-
FENNÎ
s. Fenle ilgisi olan.
-
FENT
is. Düzen, hile, oyun.
-
FEODAL
is. Derebeylikle ilgili.
-
FER
is. Parlaklık, nur: Gözünün feri tükenmiş.
-
FER'Î
is. Asla ait olmayan.
-
FERACE
is. Eskiden kadınların sokakla giydiği bir çeşit manto.
-
FERAGAT
is. Hakkından vazgeçme, el çekme.
-
FERAH
s. 1. (Yer hk.) İç açıcı, aydınlık: Ferah bir oda. 2. (Kalp, iç hk.) Sıkıntısız, tasasız.
-
FERÂİZ
ç.is. Farlar, emirler.
-
FERÂMÛŞ
is. Unutma.
-
FERASET
is. Anlayış, çabuk kavrama yeteneği.
-
FERDA
is. Yarın, gelecek zaman.
-
FERDÎ
s. Tek başına yapılan.
-
FERHAN
s. Sevinçli, mutlu.
-
FERHAT
s. Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren.
-
FERHENG
is. Büyük sözlük.
-
FERHUNDE
s. Uğurlu, mutlu.
-
FERİBOT
is. Araba vapuru.
-
FERİDUN
s. Tek, eşsiz.
-
FERİT
s. Tek, eşi benzeri olmayan.
-
FERMAN
s. Buyruk.
-
FERRUH
s. Uğurlu, mutlu.
-
FERSAH
s. Eski bir uzaklık ölçüşü.
-
FERSUDE
s. Eskimiş, yıpranmış.
-
FERT
is. ve s. 1. Birey, tek. 2. Ed. Altı üstü olmayan tek beyit.
-
FERYAT
is. Haykırış, çığlık.
-
FES
is. Eski bir başlık.
-
FESAHAT
is. Anlatışta düzgünlük.
-
FESAT
is. 1. Bozukluk: Ahlak fesadı. 2. Karışıklık, nifak: Fesat çıkarmak.
-
FESHETMEK
b.f. 1. Bozmak, hükümsüz bırakmak: Bu madde feshedildi. 2. Dağıtmak: Derneği feshettiler.
-
FETİH
is. Açma, bir şehri veya bir ülkeyi ele geçirme.
-
FETİŞ
is. tikel kavimlerde put ve benzeri şeylere verilen ad.
-
FETRET
is. iki olay arasındaki zaman.
-
FETTAH
s. 1. Kapılar açan Allah. 2. Fetheden, zafer kazanan.
-
FETTAN
s. 1. Gönül çekici. 2. Fitne uyandıran: Ne fettan adamdır.
-
FETVA
is. İslam hukukuyla ilgili bir sorunun müftülükçe verilen cevabı.