Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ULAK
is. Haber götürücü.
-
ULAMAK
f. Katmak, ilave etmek.
-
ULAŞIM
is. 1. Ulaşmak eylemi. 2. Gidip-gelme, alıp-verme türünden ilişiklik.
-
ULAŞMAK
f. 1. Varmak: Sonunda evlerine ulaştılar. 2. Erişmek: İsteğinize ulaştınız mı? 3. Yetişmek.
-
ULAŞTIRMA
is. 1. Ulaştırma işi. 2. İnsanların, malların, haberlerin ulaşmasını sağlayan işlerin ve araçların topu: Ulaştırma Bakanlığı.
-
ULEMA
ç.is. 1. Bilginler. 2. (Eskiden) Özel kıyafetli din bilgini.
-
ÜLEŞTIRMEK
f. Bölüştürmek.
-
ÜLFET
is. 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk. .
-
ÜLKE
is. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin topu, memleket.
-
ÜLKER
ö.is. Boğa burcunda yedi yıldızdan oluşan takım, Süreyya.
-
ÜLKÜ
s. İdeal, mefkure.
-
ÜLKÜCÜ
s. Bir ülküye bağlı olan: Ülkücü aydınlar.
-
ÜLSER
is. Sindirim sisteminde görülen yara.
-
ÜLTİMATOM
is. Devletin başka bir devlete yaptığı ve kabul edilmemesi savaşa yol açabilen son, kesin önerme, diplomatik nota.
-
ÜLTRAVİYOLE
s. ve is. Güneş tayfında bulunan ve yapma olarak da elde edilip hekimlikte kullanılan bir ışınım, mor ötesi.
-
ULU
s. 1. Erdemleri bakımından çok büyük: Ulu Tanrı. 2. Yüce: Ulu dağlar.
-
ULUFE
is. Yeniçeri ve sipahi maaşı.
-
ULÜHİYET
is. Allah'lık sıfatı.
-
ULUMAK
f. (Kurt, köpek) Uzun seslerle ağlar gibi bağırmak.
-
ULUORTA
b.zf. Bir şeyi düşünüp tartmadan (söylemek, konuşmak).
-
ULUSLARARASI
b.s. Milletlerarası, beynelmilel.
-
ULVİ
s. Yüce: Ulvi bir gaye.
-
UMACI
is. Küçük çocukları korkutmak için söylenen uydurma varlık.
-
UMDE
is. İlke, prensip.
-
ÜMERA
ç.is. Amirler.
-
ÜMİT
is. Umut.
-
UMK
is. Derinlik.
-
UMMAK
f. 1. Olması istenen şeyi olsun diye beklemek, ümit etmek. 2. Olabileceğini sanmak, tahmin etmek.
-
UMMAN
is. Ulu deniz, okyanus.
-
ÜMMEHAT
is. 1. Analar. 2. Asıllar.
-
ÜMMET
is. Bir peygambere inananların topu.
-
ÜMMİ
s. Okuyup yazması olmayan.
-
UMRAN
is. Bayındırlık.
-
UMRE
is. Hac mevsiminin dışında Kabe'yi ve Mekke' nin mübarek yerlerini ziyaret etme.
-
UMUM
is. ve s. Hep, bütün, kamu.
-
UMUMİ
s. Genel.
-
UMUMİYETLE
s. Genellikle.
-
UMUR
ç.is. 1. İşler. 2. Aldırış etme, önem verme: Bu iş umurunda değil.
-
UMURSAMAK
f. Aldırış etmek.
-
UMUT
is. 1. Umulan şey, ümit. 2. Ummaktan doğan iç ferahlığı.