Türkçe - Türkçe Sözlük
-
CAVİDAN
s. Sonsuz, ebedî.
-
ÇAVLAN
is. Büyük çağlayan.
-
ÇAVMAK
f. 1. Amacından sapmak. 2. (Sıcak, ışık koku) Dağılıp yayılmak.
-
ÇAVŞIR
is. Çakşırotu.
-
ÇAY
is. Irmak ile dere arası bir akarsu.
-
ÇAYDANLIK
is. İçinde çay demlendirilen özel kap.
-
CAYDIRMAK
f. Vazgeçirmek.
-
ÇAYHANE
is. Çay içilen yer, çayevi,
-
ÇAYIR
is. 1. Üzerinde gür ot biten, toprağı nemli düzlük. 2. Taze ot.
-
CAYIRTI
is. Yanma, yırtılma sesi.
-
ÇAYLAK
is. 1. Kartalgillerden yırtıcı bir kuş. 2. meç. Toy, acemi.
-
CAZ
is. Geliştirilmiş zenci müziği ve bu tür müziği çalan orkestra.
-
CAZGIR
is. Pehlivanları çeşitli övgü ve dualarla seyirciye tanıtan kimse.
-
CAZİBE
is. Güzellik, çekicilik, çekim.
-
CAZİP
s. Cazibeli, çekici.
-
CEBBAR
s. Kudret sahibi.
-
CEBE
is. Zırh.
-
CEBEL
is. Dağ.
-
CEBERRÜT
is. Allah'ın her şeyin üstünde olan kudreti, azamet, celal.
-
CEBİN
s. 1. Korkak. 2. Alın.
-
CEBİR
is. Zor, zorlayış.
-
CEBRAİL
is. Peygamberlere emir ve vahiy getiren melek.
-
CEBREN
zf. Zorla.
-
ÇEÇ
is. Tahıl yığını.
-
CEDEL
is. 1. Tartışma. 2. Münazara.
-
ÇEDİK
is. Eskiden mest üzerine giyilen bir çeşit pabuç.
-
CEDİT
s. Yeni.
-
CEFA
is. Sıkıntı, eziyet.
-
CEFAKAR
b. s. Cefa çekmiş, üzüntüye katlanmış, cefakeş
-
CEHALET
is. Bilgisizlik.
-
CEHENNEM
is. Kötülük yapanların (günahkarların) ölümden sonra ceza görecekleri yer.
-
ÇEHRE
is. 1. Yüz, 2. Görünüş.
-
CEHREN
zf. (Okumada) Açık ve yüksek sesle.
-
CEHT
is. Caba; gayret.
-
ÇEK
is. Çekoslovakya halkından olan kimse.
-
ÇEK-OF
is. Sendika, üyelik aidatının işveren tarafından ücretten kesilerek sendikaya ödenmesi.
-
ÇEKÇEK
b.is. Dört tekerlekli el arabası.
-
ÇEKECEK
is. Ayakkabıyı kalaycı giymeye yarayan alet, kerata.
-
ÇEKER
is. Bir tartı aletinin kaldırabileceği ağırlık.
-
ÇEKİ
is. 1. Tartı. 2. 250 kg'lık bir ağırlık ölçüşü.