Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ÇEKİÇ
is. Çeşitli şeyleri çakmak ve dövmek için kullanılan sapı ve madenden yapılmış bir dövecek kısmı bulunan el aleti.
-
ÇEKİDÜZEN
b.is. Düzen, intizam.
-
ÇEKİMSER
s. Tarafsız.
-
ÇEKİNGEN
s. Girgin olmayan, çekinen, ürkek.
-
ÇEKİRDEK
is. Etli meyvelerin içindeki çoğu sert kabuklu tohum. 2. Hücrelerde bulunan en önemli yapı, nüve. 3. Atomun merkez kısmı. 4, meç. Bir şeyin aslı, özü.
-
ÇEKİRGE
is. Eklembacaklılardan uzağa sıçrayabilen bir böcek.
-
ÇEKİŞTİRMEK
f. 1. Ayrı yönlere doğru çekip durmak. 2. mec. Bir kimsenin aleyhinde konuşmak.
-
ÇEKMECE
is. İçinde değerli (ve ufak tefek) şeyler saklanan süslü küçük sandık: Ninemin çekmecesi.
-
ÇEKTİRİ
is. Yelkenli ve kürekli eski bir gemi.
-
CELÂDET
is 1. Ululuk. 2. Kızgınlık.
-
CELBETMEK
f. 1. Kendine çekmek, ilgi toplamak. 2. Getirtmek.
-
ÇELEBİ
s. 1. Kibar ve görgülü (kimse). 2. Efendi: Evliya Çelebi.
-
ÇELENK
is. Törenlerde saygı belirlisi olarak kullanılan halka biçiminde çiçek demeti.
-
CELEP
is. Kasaplık hayvan ticareti yapan kimse.
-
ÇELİK
is. Kısa kesilmiş dal.
-
ÇELİMSİZ
s. Beden yapısı zayıf.
-
ÇELİŞİK
s. Çelişme halinde olan, içinde çelişme bulunan.
-
ÇELİŞKİ
s. Çelişme, tenakuz.
-
ÇELİŞME
is. Aynı konu ile ilgili iki şeyin birbirini tutmaması.
-
CELLAT
is. Ölüm cezasını yerine getiren kimse.
-
ÇELME
is. Yere düşürmek için birinin ayağının önüne ayak uzatmak.
-
ÇELMEK
f. 1. Engel olmak. 2. Vazgeçirmek. 3. Düşürmek.
-
ÇELMELEMEK
f. Çelme takmak.
-
CELP
is. 1. Kendine çekme. 2. Silah altına alınma. 3. Mahkeme davetiyesi.
-
CELSE
is. 1. Oturum. 2. Mahkeme duruşması: ilk celsede boşandılar.
-
ÇELTİK
is. (Kabuklu) Pirinç.
-
CEM
is. Toplama, toplanma.
-
CEM'AN
zf. Toplam olarak.
-
CEMAAT
is 1. Bir imama uyup namaz kılan kimseler. 2. Belli bir dinden olanların topluluğu. 3. insan kalabalığı
-
CEMADAT
ç. is. Cansızlar.
-
CEMAL
is. Yüz güzelliği.
-
ÇEMBER
is. 1. Merkez noktasından eşit uzaklıktaki noktaların meydana getirdiği kapalı eğri, daire. 2. Büyük yazma, yemeni.
-
ÇEMEN
is. Çimen.
-
ÇEMENZAR
is. Çimenlik, bahçe.
-
CEMİLE
is. Gönül okşama, kompliman.
-
CEMİYET
is. 1. Topluluk, 2. Dernek.
-
ÇEMKİRMEK
f. Sert cevap vermek, karşı gelmek.
-
CEMRE
is. Şubat sonlarında sırayla havaya, suya ve toprağa düşerek oluştuğu sanılan sıcaklık yükselişi.
-
ÇEMREMEK
f. Kolu, paçayı sıvamak.
-
CENABET
is. l. Gusül abdestini gerektiren hal. 2. Bu halde bulunan kimse.