Türkçe - Türkçe Sözlük
-
DELİK
s. 1. Delinmiş. 2. Derin çukur veya yandan açılmış yarık.
-
DELİKANLI
b.is. Çocukluk çağından çıkmış genç erkek.
-
DELİL
is. 1. İspat edici araç, kanıt. 2. Yol gösterici, rehber.
-
DELİŞMEN
s. Tavırları delice ve ölçüsüz olan, şımarık.
-
DELTA
is. Bir akarsuyun kollara ayrılarak denize döküldüğü yer.
-
DEM
is. 1. Soluk, nefes. 2. An. 3. İçki. 4. Hazırlanan çayın tavı.
-
DEMAGOG
is. Demagoji yapan, bir toplumun duygularım okşamak yoluyla onları avlamaya çalışan.
-
DEMEÇ
is. Bir yetkili tarafından yapılan açıklama, beyanat.
-
DEMET
is. 1. Bitki veya çiçek destesi, buket. 2. Aynı doğrultudaki ışınlar, huzme: Işık demeti.
-
DEMİN
zf. Az önce.
-
DEMİR
is. 1. Dayanıklı bir element. 2. Gemilerin akıntı ve dalgaların etkisiyle yer değiştirmesin! önlemek için suya atılan ucu çengelli demir alet, çapa.
-
DEMİRBAŞ
b.is. Bir devlet dairesinde veya bir kuruluşla devamlı olarak kullanılmak için ayrılmış mal ve araçlar: Demirbaş listesi.
-
DEMİRKAPI
b.is. Akarsularda gemilerin geçemeyeceği kadar kayalık olan bölge.
-
DEMİRKAZIK
b.is. Kutup yıldızı.
-
DEMLEMEK
f. Çayı kaynar suya atıp renk ve kokusunu suya vermesi için gereken zaman kadar beklemek.
-
DEMLİK
is. İçinde çay demlenen küçük çaydanlık.
-
DEMODE
s. Modası geçmiş.
-
DEMOKRASİ
is. 1. Halkın kendi kendini yönetmes1. 2. Yönetimin halk tarafından denetlenmesi.
-
DEMOKRAT
s. ve is. Demokrasiden yana olan (kimse).
-
DEMOKRATİK
s. Demokrasiyle ilgili: Demokratik haklar.
-
DENAET
is. Alçaklık, adilik, aşağılık.
-
DENDÂN
is. Dişler.
-
DENEME
is. 1. Tecrübe. 2. Sınama.
-
DENETİM
is. Denetleme işi, kontrol.
-
DENEY
is. 1. Denemek yoluyla bilgi edinme yöntemi. 2. Bilimsel bir gerçeği göstermek için yapılan deneme.
-
DENGE
is. Karşılıklı kuvvetlerin denk gelmesi durumu, muvazene.
-
DENÎ
s. Alçak, adi, aşağı (kimse).
-
DENK
is. 1. Eşya yükü, balya. 2. Hayvanın sağ ve soluna vurulan iki yük parçasından her biri. 3. mec. Denge, muvazene.
-
DENKLEM
is. Sayılar ve harflerle kurulmuş bir cebir ifadesi.
-
DENLİ
e. Kadar.
-
DENSİZLİK
is. Yakışıksız ve düşüncesizce davranış.
-
DEPAR
is. Yarışın başlama anı, çıkış.
-
DEPLASE
s. Yer değiştirmiş.
-
DEPO
is. Eşya ambarı, ardiye.
-
DEPOZİT(O)
is. Bir üstlenmeden dolayı yatırılması gereken teminat.
-
DEPPOY
is. Askerlik eşyası ambarı.
-
DEPREM
is. Yer sarsıntısı, zelzele.
-
DEPREŞMEK
f. Yeniden kendini göstermek, nüksetmek.
-
DEPRESYON
is. Ruh bozukluğu.
-
DEPRETMEK
f. Yerinden oynatmak.